Setting

Forgot Password

Language:
  • en
  • ru
  • fr
  • fr
Currency :

ΜΥΟΣΚΕΛΕΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Το μυοσκελετικό σύστημα σχηματίζεται από τα οστά, τις αρθρώσεις, τους μύες, τους τένοντες και τους συνδέσμους και συνδράμει στη στήριξη, προστασία, σταθερότητα και κίνηση του σώματος. Προσβολές – βλάβες του μυοσκελετικού συστήματος μπορεί να οφείλονται σε ατύχημα, σε υπέρχρηση (λόγω αθλητικών δραστηριοτήτων ή επαγγελματικής ενασχόλησης), σε εκφύλιση (λόγω της γήρανσης του ανθρώπου) και σε άλλες παθήσεις.

Ο αρθρικός χόνδρος

Ο αρθρικός χόνδρος είναι ένα πολύ εξειδικευμένο είδος συνδετικού ιστού. Αποτελεί ένα λεπτό, λείο, μαλακό και ελαστικό υμένα, ο οποίος καλύπτει τις αρθρικές επιφάνειες των οστών (τμήμα των οστών που συμμετέχουν στο σχηματισμό μιας άρθρωσης). Ο αρθρικός χόνδρος αποτελείται από νερό, κολλαγόνο, πρωτεογλυκάνες, πρωτεΐνες και χονδροκύτταρα. Η μοναδική του σύσταση, του εξασφαλίζει ιδιαίτερες μηχανικές ιδιότητες: μπορεί να συμπιέζεται, απορροφώντας μεγάλα φορτία και έντονους κραδασμούς κατά τις κινήσεις της άρθρωσης, και στη συνέχεια να επιστρέφει στο αρχικό του πάχος.

Με τον τρόπο αυτό, οι κινήσεις της άρθρωσης γίνονται ομαλά, εύκολα και ανώδυνα.

Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του αρθρικού χόνδρου είναι ότι δεν φέρει καθόλου αγγεία (αρτηρίες, φλέβες). Γι’ αυτό το λόγο, ο αρθρικός χόνδρος έχει ελάχιστη έως μηδαμινή αναγεννητική ικανότητα. Αυτό σημαίνει, ότι μια χόνδρινη βλάβη δύσκολα αποκαθίσταται από μόνη της (αυτοϊάται).

Βλάβες του αρθρικού χόνδρου παρατηρούνται στις εξής περιπώσεις:

  • Τραυματισμός
  • Ενδοαρθρικό κάταγμα
  • Οστεοαρθρίτιδα
  • Ρευματοειδής αρθρίτιδα
  • Σηπτική αρθρίτιδα
  • Οστεονέκρωση

Αρθρικό υγρό

Χαρακτηριστικά αρθρικού υγρού

  • Το αρθρικό υγρό αποτελείται από υαλουρονικό οξύ, λουμπρικίνη (lubricin), πρωτεϊνάσες και κολλαγενάσες.
  • Η υαλουρονάνη συντίθεται από τον αρθρικό υμένα και απεκκρίνεται μέσα στην αρθρική κοιλότητα για να αυξήσει την γλοιότητα και την ελαστικότητα των αρθρικών χόνδρων και να λιπάνει τις επιφάνειες μεταξύ αρθρικού υμένα και χόνδρου
  • Η λουμπρικίνη απεκκρίνεται από τα υμενικά κύτταρα και είναι υπεύθυνη κυρίως για την λίπανση των οριακών στρωμάτων, η οποία μειώνει την τριβή μεταξύ αντικρυστών χόνδρινων επιφανειών. Φαίνεται επίσης ότι ρυθμίζει την ανάπτυξη των υμενικών κυττάρων

Λειτουργίες αρθρικού υγρού

  • Μειώνει την τριβή λιπαίνοντας τις αρθρικές επιφάνειες
  • Απορροφά τις δονήσεις και κραδασμούς
  • Παρέχει οξυγόνο και θρεπτικά συστατικά και απομακρύνει το διοξείδιο του άνθρακα και τα μεταβολικά κατάλοιπα από τα χονδροκύτταρα μέσα στον αρθρικό χόνδρο
i-domi-tis-arthrosis

Οστεοαρθρίτιδα

Η Οστεοαρθρίτιδα (ΟΑ), επίσης γνωστή ως εκφυλιστική αρθρίτιδα ή εκφυλιστική νόσος των αρθρώσεων είναι μια ομάδα μηχανικών ανωμαλιών που συνεπάγονται υποβάθμιση της αρθρώσεως, συμπεριλαμβανομένων του αρθρικού χόνδρου και υποχόνδριου οστού. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν πόνο στις αρθρώσεις, ευαισθησία, δυσκαμψία, κλείδωμα, και μερικές φορές μία διάχυση υγρού στην περιοχή της άρθρωσης. Μια ποικιλία αιτιών-κληρονομικά, αναπτυξιακά, μεταβολικά και μηχανικά- μπορεί να κινήσουν τις διαδικασίες που οδηγούν σε απώλεια του χόνδρου. Όταν οι επιφάνειες των οστών είναι λιγότερο καλά προστατευμένες από χόνδρους, τα οστά είναι δυνατόν να εκτεθούν και να καταστραφούν. Ως αποτέλεσμα της μειωμένης κίνησης λόγω πόνου, οι περιφερειακοί μύες μπορεί να ατροφήσουν και οι σύνδεσμοι μπορεί να γίνουν πιο χαλαροί.

Σαρκοπενία

Η Σαρκοπενία είναι η απώλεια της μάζας, της δύναμης και της μυϊκής λειτουργίας σχετιζόμενη με την ηλικία. Σήμερα είναι ένα από τα βασικά πεδία της έρευνας της γήρανσης. Η φυσιοπαθολογία της σαρκοπενίας σχετίζεται με το οξειδωτικό στρες, με την αύξηση των κυκλοφορούντων προ-φλεγμονοδών κιττοκινών και επίσης με την φυσική αδρανοποίηση και την κακή διατροφή.

Έχει αποδειχθεί ότι η σαρκοπενία έχει συσχετισθεί με την λειτουργική ελάττωση, την ανικανότητα, τις πτώσεις, τα οστικά κατάγματα, την ανοσοκαταστολή και την διαταραχή της θερμορύθμισης. Ο πλέον κοινός ορισμός της σαρκοπενίας είναι: η βαθμιαία απώλεια της μάζας και της ποιότητας του σκελετικού μυϊκού συστήματος που εμφανίζεται σε προχωρημένη ηλικία.

Η αιτιολογία της σαρκοπενίας είναι πολυπαραγοντική και μπορεί να χαρακτηρισθεί ως ένα σύνολο μεταβολών που έχουν σχέση με την ηλικία των μυϊκο-σκελετικών κυττάρων, της σύστασή τους και την λειτουργία των ιστών. Υπάρχουν παράγοντες ενδογενείς και εξωγενείς. εις ότι αφορά τους ενδογενείς παράγοντες, αναφέρουμε: την μείωση των αναβολικών ορμονών (τεστοστερόνη, αυξητική ορμόνη, IGF-1 οιστρογόνα), την αύξηση της αποπτωτικής δραστηριότητας των μυϊκών ινών, την αύξηση των προφλεγμονοδών κυττοκινών (TMF-a, IL-6), το οξειδωτικό στρες αποτέλεσμα της συσσώρευσης ελευθέρων ριζών και τις αλλαγές της μιτοχονδριακής λειτουργίας των μυϊκών κυττάρων.

Μεταξύ των εξωγενών παραγόντων αναφέρουμε: την ελλιπή πρόσληψη ενέργειας και πρωτεΐνης, οξέα και χρόνια νοσήματα, αντίσταση στην ινσουλίνη, αγγειακές παθήσεις, χρόνια νοσηρότητα που έχει σαν συνέπεια την μείωση της φυσικής δραστηριότητας και στην αύξηση της παραγωγής των προφλεγμονοδών κυττοκινών που διαδραματίζουν κυρίαρχο ρόλο στην ενεργοποίηση της πρωτεόλυσης.