Μυϊκές θλάσεις, ένας συχνός τραυματισμός. Τι είναι, Πως τις αντιμετωπίζουμε, Πως τις προλαμβάνουμε

In παθήσεις

Θλάσεις: Είναι από τους πιο κοινούς τραυματισμούς σε αθλήματα ή στο γυμναστήριο.  Χτυπoύν  με την ίδια συχνότητα, άνδρες και γυναίκες ανεξαρτήτως ηλικίας, προκαλώντας τους αφόρητο πόνο. Υπολογίζεται ότι αποτελούν το 10- 20% όλων των τραυματισμών που έχουν καταγραφεί διεθνώς.

Αν και θλάση σημαίνει χτύπημα, στην περίπτωση του μυός, θλάση είναι μερική ή ολική ρήξη των ινών από απότομη διάταση

 Ανατομία Του Μυός

Θλάσεις

Ο σκελετικός μυς αποτελείται από τις μυϊκές ίνες  οι οποίες στην ουσία είναι πακέτα επιμηκών κυττάρων (ινίδια) με πολλούς διασκορπισμένους πυρήνες. Πολλές μυϊκές ίνες σε πυκνή, παράλληλη διάταξη αποτελούν την λεγόμενη μυϊκή δεσμίδα.

Μηχανισμός και  κατηγοριοποίηση  Θλάσεων

Στην πλειονότητα των θλάσεων ο μηχανισμός είναι απότομη διάταση του μυός η οποία έχει σαν αποτέλεσμα την υπερφόρτιση και ρήξη (μερική ή ολική) των ινών του. Στις περιπτώσεις που έχουμε ζημιά στον μυ από κατευθείαν χτύπημα διευκρινίζουμε ότι πρόκειται για θλάση από τοπική πλήξη

Οι θλάσεις κατηγοριοποιούνται ανάλογα με την βαρύτητά τους. Η εκτίμηση της βαρύτητας με απλή κλινική εξέταση είναι θέμα εμπειρίας. Η τελική, ξεκάθαρη κατηγοριοποίηση είναι ωστόσο δυνατή μόνο με την βοήθεια κάποιας απεικονιστικής εξέτασης (υπερηχογράφημα/sonography, μαγνητική τομογραφία/MRI).

Είδη Θλάσεων

Τράβηγμα

Στις θλάσεις 1ου βαθμού υπάρχει διάταση του μυός χωρίς ορατή ρήξη των μυϊκών ινών. Στον υπέρηχο βλέπουμε συνήθως μόνο ένα οίδημα στην περιοχή Την θλάση 1ου βαθμού συχνά την ονομάζουμε «τράβηγμα».

τραβηγμα μυων

Μερική Ρήξη

Η θλάση 2ου βαθμού είναι ρήξη των μυϊκών ινών σε ένα τμήμα του μυός.

Ολική Ρήξη

Η θλάση 3ου βαθμού είναι ολική ρήξη του μυός και απαντάται σπάνια.

Η μεγάλη πλειονότητα των μυϊκών θλάσεων είναι 2ου βαθμού και αυτό την καθιστά μια πολύ πλατιά και ασαφή κατηγορία. Η διαφορά ανάμεσα σε μια εντοπισμένη θλάση στην οποία έχουν ραγεί λίγες μόνο ίνες ενός μυός και μιας θλάσης στην οποία σχεδόν τα 2/3 του μυός έχουν κοπεί είναι τεράστια. Ωστόσο και οι δυο ονομάζονται θλάσεις 2ου βαθμού.

Οι γιατροί προσπαθούν να κατηγοριοποιούν τις θλάσεις 2ου βαθμού με βάση την βαρύτητά τους. Μπορούμε να κρίνουν  το μέγεθος της ζημίας στον απεικονιστικό έλεγχο (μετρήσιμο σε εκατοστά), ενώ ρόλο παίζει η ανατομική θέση, η έκταση του περιβάλλοντος αιματώματος κλπ. Αυτοί οι συμπληρωματικοί παράγοντες είναι καθοριστικοί για το είδος της θεραπείας που θα ακολουθήσει ο ασθενής και  την πρόβλεψη του χρόνου αποκατάστασης.

Που συμβαίνουν συχνότερα

Οι περισσότερες θλάσεις παρατηρούνται σε μυς μεγάλου μήκους οι οποίοι διασχίζουν δύο αρθρώσεις όπως οι οπίσθιοι μηριαίοι (δικέφαλος μηριαίος, ημιτενοντώδης  και ο τετρακέφαλος (quadriceps).  Επόμενες σε συχνότητα είναι οι θλάσεις των προσαγωγών και του γαστροκνημίου  (γάμπα)

Έχει επισημανθεί από ερευνητές ότι οι μυϊκές αυτές ομάδες ενεργούν σε περισσότερες από μια αρθρώσεις  ενεργοποιούνται ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια του τρεξίματος, των επιταχύνσεων, και των λακτισμάτων)

 

Μηχανισμός Θεραπείας

  1. Αμέσως μετά τον τραυματισμό έχουμε την φάση της οξείας φλεγμονής / νέκρωσης. Στο κέντρο της περιοχής που τραυματίζεται έχουμε νέκρωση μυϊκών ινών ενώ περιμετρικά της νέκρωσης είναι μία ζώνη οξείας φλεγμονής. Επίσης σχηματίζεται αμέσως ένα αιμάτωμα που καλύπτει την περιοχή.
  2. Η επόμενη φάση είναι η φάση της επούλωσης στην οποία υπάρχει απομάκρυνση του νεκρωτικού ιστού από μακροφαγικά κύτταρα ενώ παράλληλα εκκρίνονται αυξητικοί παράγοντες. Στο σημείο της επούλωσης εμφανίζονται λεμφοκύτταρα και μικρά αιμοφόρα αγγεία που έχουν σαν αποτέλεσμα την παραγωγή ενός συνδετικού ουλώδους ιστού. Η δημιουργία του ουλώδους ιστού συνήθως αρχίζει την 2η εβδομάδα.
  3. Η τελευταία φάση είναι η φάση της ανάπλασης η οποία χαρακτηρίζεται από συρρίκνωση του ουλώδους ιστού και ανάπλαση των μυϊκών ινών.

 

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Στάδιο 1

Αμέσως μετά τον τραυματισμό εφαρμόζουμε τις αρχές του R.I.C.E. (Rest – Ice – Compression – Elevation / ακινητοποίηση – παγοθεραπεία – συμπίεση – ανύψωση του μέλους). Η πρώτη αυτή περίοδος προφύλαξης είναι σημαντική γιατί οι μελέτες έχουν δείξει ότι η ακινητοποίηση κατά το πρώτο αυτό στάδιο φαίνεται να μειώνει την έκταση του ουλώδους ιστού και την συχνότητα υποτροπών στο μέλλον.

θεραπεια θλασης

Στην περίοδο αυτή η φυσιοθεραπευτική αγωγή έχει σαν στόχο την αποσυμφόρηση της περιοχής από το αιμάτωμα / οίδημα με τεχνικές λεμφικής παροχέτευσης και την βελτίωση της κινητικότητας με τοπική υποστήριξη των ιστών (περίδεση).

Στάδιο 2

Μετά τα πρώτα 2-3 εικοσιτετράωρα η ακινητοποίηση της περιοχής είναι ωστόσο επιζήμια. Μελέτες έχουν δείξει ότι όταν η κινητοποίηση ξεκινάει νωρίς, έχουμε καλύτερη επαναγγείωση στην περιοχή, καλύτερη ανάπλαση αλλά και προσανατολισμό των μυϊκών ινών έτσι ώστε ο επουλωθείς μυς να επανέλθει στα επίπεδα ανθεκτικότητας του φυσιολογικού.

Εκτός από ένα πρόγραμμα ήπιων διατάσεων αρχίζει σε αυτή την φάση και πρόγραμμα ενδυνάμωσης που ξεκινά με ισομετρικές ασκήσεις και συνεχίζεται προοδευτικά με πλειομετρικό ή, όπου είναι δυνατόν, με ισοκινητικό ασκησολόγιο. Οι ασκήσεις δεν πρέπει ποτέ να ξεπερνούν τα όρια του πόνου ενώ οι αντιστάσεις αυξάνονται προοδευτικά.

φυσιοθεραπεια

Σε γενικές γραμμές, στις θλάσεις 1ου βαθμού η αποθεραπεία διαρκεί 10 ημέρες περίπου ενώ στις θλάσεις 2ου βαθμού τουλάχιστον 3 εβδομάδες.

Στις σοβαρότερες θλάσεις 2ου βαθμού όπως επίσης και στις 3ου βαθμού (οι οποίες σε κάποιες περιπτώσεις χρήζουν και χειρουργικής αντιμετώπισης) είναι δύσκολο να γίνει ακριβής πρόβλεψη για τον χρόνο επανόδου και το κάθε περιστατικό θα πρέπει να εκτιμάται ανεξάρτητα.

 

Πρόληψη

Όσο μεγαλώνουμε ηλικιακά τόσο χάνεται η ελαστικότητά μας. Έτσι ένας μυς είναι πιο επιρρεπής σε ρήξη

Καλό είναι  να διατηρούμε μια αθλητική δραστηριότητα καθ’ όλο τον χρόνο έστω και σε χαμηλούς ρυθμούς για να συντηρείται η ελαστικότητα

Πριν να ξεκινήσουμε το παιχνίδι ή οποιαδήποτε αθλητική δραστηριότητα χρειάζεται να προθερμαθούμε με λίγο τρέξιμο (10΄- 15΄). Στη συνέχεια πρέπει να κάνουμε ένα καλό πρόγραμμα διατακτικών ασκήσεων (30’’ – 60’’) για όσες περισσότερες μυϊκές ομάδες μπορούμε.

Επίσης η ενίσχυση των περιοχών που έχουν ιστορικό θλάσεων με ελαστικούς επιδέσμους, μειώνει τις πιθανότητες τραυματισμού των μυών.

Επιστημονική αποθεραπεία μέσω της διατροφής

Στην Ελλάδα πλέον υπάρχει και ένα συμπλήρωμα διατροφής στο οπλοστάσιο μας Το Kinisis Progen με την επαναστατική του σύνθεση βοηθά στην αποκατάσταση των θλάσεων και προτείνεται η λήψη του καθ’ όλη τη διάρκεια αποθεραπείας. Το ουρσολικό οξύ είναι ένα φυσικό συστατικό, που συναντάται σε πολλά φρούτα και αναστέλλει τη δράση των γονιδίων που εμπλέκονται στη μυϊκή ατροφία, επιφέροντας μυϊκή ανάπτυξη, τόνωση και ενδυνάμωση. Με αυτό τον τρόπο, το ουρσολικό οξύ βοηθά τόσο στην ανάκαμψη όσο και στην πρόληψη από μυϊκές θλάσεις.

κινησης

Πηγή: http://athloclinic.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=6&Itemid=36