Setting

Forgot Password

Language:
  • en
  • ru
  • fr
  • fr
Currency :
Προπόνηση μετά τις διακοπές

Η άσκηση μετά από καιρό δεν είναι μια απλή υπόθεση. Το διάστημα προσαρμογής κρύβει μεγάλους κινδύνους, ενώ η επιθυμία για προπόνηση βρίσκεται στο χαμηλότερο δυνατό επίπεδο.

Παρακάτω θα βρείτε χαρακτηριστικά της προπόνησης προσαρμογής για γρήγορη και ασφαλή επάνοδο.

Προθέρμανση

προθέρμανση

Η προθέρμανση διακρίνεται στο γενικό και στο ειδικό μέρος. Το γενικό αφορά τη συνολική άνοδο της θερμοκρασίας, η οποία μπορεί να επιτευχθεί κυρίως μέσω της αερόβιας άσκησης και το ειδικό, το οποίο προετοιμάζει κυρίως τους μύες που θα συμμετάσχουν στη προπόνηση.

Στο ειδικό μέρος εφαρμόζουμε ένα αρχικό set με πολύ μικρή αντίσταση (λειτουργική προθέρμανση).

Διατάσεις 

Διατάσεις

Το διάστημα της αποχής μπορεί να οδηγήσει σε μείωση της ελαστικότητας. Οι διατάσεις μπορούν να εφαρμοσθούν καθ’ όλη τη διάρκεια της προπόνησης. Προσοχή, το πρόγραμμα των διατάσεων απαιτεί σταδιακή αύξηση της δυσκολίας.

Κυκλικό πρόγραμμα

Επαναφέρουμε ολόκληρο το σώμα σε μια στοιχειώδη φυσική κατάσταση εξασκώντας αναλογικά όλους μας τους μύες. Το διάστημα προσαρμογής θα πρέπει να προετοιμάσει το σώμα για τις προπονήσεις που θα ακολουθήσουν στο μέλλον και όχι για να δώσει επιδόσεις άμεσα.

Η κυκλική μέθοδος καθώς δεν δημιουργεί υπερφόρτιση σε ένα μόνο σημείο, προστατεύει από πιθανό τραυματισμό.

Προοδευτική επιβάρυνση

Η περίοδος που διανύουμε χρειάζεται υπομονή. Μην βιαστείτε να σηκώσετε τα κιλά που σηκώνατε. Η προοδευτική επιβάρυνση αποτελεί την καλύτερη δυνατή θωράκιση.

Μικρής διάρκειας προπόνηση

Το ανθρώπινο σώμα πολύ γρήγορα βελτιώνεται αλλά επίσης σύντομα χάνει τη φυσική του κατάσταση. Στο διάστημα προσαρμογής αποφεύγουμε τις υψηλές εντάσεις.

Μικρή διάρκεια με υψηλό ρυθμό εκτέλεσης προσφέρει το ιδανικό αποτέλεσμα στην περίοδο προσαρμογής. Η προπόνηση δεν ξεπερνά σε καμία περίπτωση τα εξήντα λεπτά.

Μηχανήματα δύναμης αντί για ελεύθερα βάρη

ασκήσεις σε μηχανήματα

Η αξία που έχουν τα ελεύθερα βάρη είναι αναμφισβήτητη. Ωστόσο, όταν μιλάμε για πρόγραμμα προσαρμογής τα μηχανήματα προσφέρουν πολύ μεγαλύτερη ασφάλεια.

Αποθεραπεία

Αποθεραπεία είναι η επιστροφή του αθλητή στα πριν από τη προσπάθεια φυσικά επίπεδα. Μετά από μια έντονη προπόνηση συγκεντρώνονται στους μύες μεταβολικά παράγωγα και κυρίως γαλακτικό οξύ. Για να γίνει σωστά η ανάκτηση πρέπει τα παράγωγα να απομακρυνθούν.

Αυτό μπορεί να γίνει με δυο τρόπους, παθητική αποθεραπεία (μαλάξεις, υδρομασάζ) και ενεργητική (τζόκινγκ, ήπια άσκηση, διατάσεις).

πηγή: iatronet.gr

Kinisis Progen

Το Kinisis Progen, με την επαναστατική του σύνθεση, ενισχύει μύες, αρθρώσεις, τένοντες, συνδέσμους και οστά βελτιώνοντας την κίνηση, την στήριξη και τους χρόνους αποκατάστασης από τραυματισμούς. Το Kinisis Progen λειτουργεί και προληπτικά, για την αποφυγή τραυματισμών  στο μυοσκελετικό σύστημα.

Πόνος στον ώμο

O ώμος

Ο ώμος είναι στην πραγματικότητα αρκετές αρθρώσεις που σε συνδυασμό με τένοντες και μυς της περιοχής επιτρέπουν στο άνω άκρο να παρουσιάζει μεγάλο εύρος κίνησης ώστε να εξυπηρετούμαστε.

Τενοντίτιδα στον ώμο

 

Πόνος στον ώμο

Η περιοχή του ώμου  εμφανίζει αυξημένη νοσηρότητα (πόνο, αστάθεια, δυσκαμψία).

Οι παθήσεις του ώμου στο γενικό πληθυσμό είναι ιδιαίτερα συχνές και είναι δεύτερες σε συχνότητα μετά τις παθήσεις της μέσης. Περίπου το 15% των ανθρώπων θα παρουσιάσει σε κάποια στιγμή της ζωής του κάποιο πρόβλημα στον ώμο, το οποίο θα χρειαστεί θεραπεία. Σε ειδικές και ετερογενείς ομάδες όπως είναι οι αθλητές, οι χειρώνακτες και οι ημιπληγικοί, η συχνότητα των παθήσεων του ώμου αυξάνεται σημαντικά πλησιάζοντας το 50%.

Ο πόνος στον ώμο μπορεί να υπάρχει όταν κινείται η άρθρωση ή καθόλη την διάρκεια της ημέρας. Μπορεί ακόμη να υπάρχουν περίοδοι που εξαφανίζεται τελείως και περίοδοι που ο πόνος να γίνεται τόσο ισχυρός που ο ασθενής δεν μπορεί να κοιμηθεί και αναζητεί ιατρική βοήθεια.

Τα αίτια του πόνου στον ώμο

Τα περισσότερα προβλήματα που αφορούν την περιοχή του ώμου αφορούν περισσότερο τα «μαλακά μόρια» (μυς, συνδέσμους, τένοντες), παρά τα οστά και εμπίπτουν συνήθως σε 3 κατηγορίες παθήσεων:

  1. Τενοντίτιδες
  2. Tραυματισμός-αστάθεια
  3. Φλεγμονές (Θυλακίτιδες)
  4. Αρθρίτιδα

Σπανιότερα αίτια πόνου μπορεί να είναι οι όγκοι, φλεγμονές και παθήσεις νεύρων.

Τενοντίτιδα ώμου

Ο τένοντας είναι ένα «κορδόνι» που συνδέει το μυ με το οστό. Η τενοντίτιδα είναι συχνά αποτέλεσμα φθοράς που συμβαίνει με την πάροδο των ετών. Ουσιαστικά υπάρχουν 3 είδη τενοντίτιδας:

  1. οξεία τενοντίτιδα σε ένα ήδη «ταλαιπωρημένο» από υπερχρήση τένοντα (λόγω αθλητικών δραστηριοτήτων ή εργασίας)
  2. χρόνια τενοντίτιδα που είναι αποτέλεσμα εκφύλισης λόγω ηλικίας
  3. ρήξη τένοντα μετά από οξύ τραυματισμό ή εκφύλιση. Πιο συχνή είναι η ρήξη του «στροφικού πετάλου» το οποίο είναι μια συνάθροιση τενόντων που προσφέρει στον ώμο κίνηση και σταθερότητα

Αστάθεια ώμου

Αστάθεια στον ώμο είναι το αίσθημα που έχει ο ασθενής ότι ο ώμος φεύγει από τη θέση του, πλήρως ή μερικώς (εξάρθρημα ή υπεξάρθρημα).

Συνηθέστερα ο ασθενής έχει τραυματιστεί στον ώμο, ο οποίος εξαρθρώνεται πλήρως λόγω πλήρους αποκόλλησης των συνδέσμων από την ωμοπλάτη ή την κεφαλή του βραχιονίου.

Αφού αναταχθεί ο ώμος, ο ασθενής είναι δυνατό να παρουσιάσει επεισόδια αστάθειας, πλήρη ή ατελή. Σε νέους ηλικίας κάτω των 25 ετών η πιθανότητα νέου εξαρθρήματος προσεγγίζει το 100% και για αυτό το λόγο στην ηλικιακή αυτή ομάδα συνιστάται η χειρουργική θεραπεία αμέσως μετά το πρώτο επεισόδιο εξαρθρήματος.

Φλεγμονές ώμου

Πολλές φορές η υπερβολική χρήση του ώμου μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τη φλεγμονή του θυλάκου («σάκος» με υγρό που βοηθάει στην κίνηση της άρθρωσης μειώνοντας τις τριβές). Αυτό έχει ως αποτέλεσμα αρχικά τον πόνο και τον περιορισμό της κίνησης της άρθρωσης, ενώ μπορεί να καταλήξει σε μεγάλη δυσκαμψία του ώμου, μια κατάσταση που ονομάζουμε «παγωμένο ώμο» και η οποία χρειάζεται ιατρική παρακολούθηση και θεραπεία.

 

Αρθρίτιδα ώμου

Αρθρίτιδα ώμου

 

Ο πόνος στον ώμο μπορεί να είναι και το αποτέλεσμα αρθρίτιδας. Υπάρχουν πολλοί τύποι αρθρίτιδας, αλλά γενικά περιλαμβάνουν τη φθορά και εκφύλιση του χόνδρου, τη φλεγμονή, το οίδημα, τη δυσκαμψία και τον πόνο της άρθρωσης. Η αρθρίτιδα μπορεί να σχετίζεται με τραυματισμούς από αθλητικές δραστηριότητες ή την εργασία. Στην προσπάθειά τους οι ασθενείς να μην πονάνε καταφεύγουν συχνά σε περιορισμό της κίνησης του ώμου γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα τη δυσκαμψία της άρθρωσης.

Διάγνωση Παθήσεων ώμου

παθήσεις του ώμου

Ο ειδικός θα πρέπει να προσδιορίσει την αιτία του πόνου και να προτείνει την κατάλληλη θεραπεία. Αυτό επιτυγχάνεται με

  1. τη λήψη ενός καλού ιστορικού (πώς άρχισε ο πόνος, διάρκεια αυτού, άλλα προβλήματα υγείας, επάγγελμα κτλ)
  2. την ενδελεχή κλινική εξέταση (σημεία πόνου, εύρος κίνησης άρθρωσης, μυϊκή ισχύς κτλ)
  3. την ακτινολογική εξέταση εφόσον κριθεί αναγκαία
  4. τη μαγνητική τομογραφία
  5. άλλες εξετάσεις (ηλεκτρομυογράφημα, κτλ)

Θεραπεία

Φυσικοθεραπεία ώμου

 

Για την αντιμετώπιση του πόνου συνήθως παίρνουμε ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα μέτρα

  • Ανάπαυση και αποφυγή κινήσεων στην άρθρωση (π.χ. επίδεση, νάρθηκες)
  • Εφαρμογή πάγου
  • Κοινά παυσίπονα, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη
  • Σταδιακή κινητοποίηση της άρθρωσης
  • Μετά την υποχώρηση των συμπτωμάτων, φυσικοθεραπεία και ειδικές ασκήσεις ενδυνάμωσης
  • Ένα συμπλήρωμα διατροφής που προσφέρει καλύτερη στήριξη και κίνηση της άρθρωσης

Πρόληψη

Προληπτικά μέτρα για αποφυγή καταστάσεων που προκαλούν πόνο στον ώμο, είναι:

  • Σωστή στάση του σώματος
  • Αποφυγή καταπόνησης και υπερβολικής χρήσης του ώμου – συχνά διαλείμματα
  • Κατάλληλο πρόγραμμα ασκήσεων για ενδυνάμωση των μυών
  • Σε αθλητικές δραστηριότητες που καταπονούν τον ώμο, σωστή προθέρμανση πριν και διατάσεις μετά. Χρήση κατάλληλου εξοπλισμού

H επαναστατική σύνθεση του Kinisis Progen μπορεί να βοηθήσει τόσο στην πρόληψη όσο και στην αποθεραπεία των παθήσεων του ώμου Η μοναδική του σύνθεση προσφέρει καλύτερη στήριξη και κίνηση της άρθρωσης καθώς:

  1. Εμπλουτίζει το αρθρικό υγρό (σύμπλεγμα θειϊκής χονδροϊτίνης με υαλουρονικό οξύ)
  2. Αυξάνει το πάχος και την ελαστικότητα του χόνδρου (βιοενεργά πεπτίδια κολλαγόνου)
  3. Ενισχύει τη μυϊκή μάζα και τη δύναμη (ουρσολικό οξύ)
  4. Προσφέρει αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη δράση (ουρσολικό οξύ και βιταμίνη C)

πρόληψη στον ώμο

 

Το ισχίο

Το ισχίο (γοφός) συνδέει τον κορμό με τα πόδια, για να διευκολύνει την κίνηση ποδιών και κορμού.

Το ισχίο είναι κατασκευασμένο σαν σφαίρα που λειτουργεί μέσα σε μία κοιλότητα. Η κοιλότητα βρίσκεται στη λεκάνη και η σφαίρα αποτελεί το άκρο του μηριαίου οστού.

ισχίο

 

Η κεφαλή του μηριαίου οστού τελειώνει σε ένα σχήμα μπάλας που αρθρώνεται με έναν θύλακα στο οστό της πυέλου, την κοτύλη.

Αυτός ο σχηματισμός του μηριαίου οστού μαζί με την κοτύλη δημιουργούν την σφαιροειδή άρθρωση του ισχίου.

Η άρθρωση του ισχίου σχηματίζεται από την στρογγυλεμένη κεφαλή του μηριαίου και την κυπελλοειδή κοτύλη της πυέλου. Αποτελεί την κύρια σύνδεση μεταξύ των οστών των κάτω άκρων με το σκελετό του κορμού και της λεκάνης.

Η επιφάνεια της κεφαλής του μηριαίου οστού και η κοτύλη, όπου τα οστά έρχονται σε επαφή μεταξύ τους, είναι επικαλυμμένα με έναν ομαλό ιστό που ονομάζεται αρθρικός χόνδρος. Ο χόνδρος, μαζί με μια ουσία που ονομάζεται αρθρικό υγρό, εμποδίζει τα οστά από το να τρίβονται το ένα με το άλλο και να φθείρονται.

Εξαιτίας των πολύ έντονων δυνάμεων στις οποίες υποβάλλεται αυτή η άρθρωση, ειδικά όταν τρέχεις, και εξαιτίας των πολύ σύνθετων υποστηρικτικών δομών που βοηθούν, είναι ανάμεσα στις πιο δυνατές και σταθερές αρθρώσεις στο σώμα.

Πόνος στο ισχίο από θλάση και τράβηγμα στη Βουβωνική περιοχή

Τα αίτια του πόνου στο ισχίο μπορεί να είναι πολλά. Μυϊκά τραβήγματα και θλάσεις στη βουβωνική χώρα, στους προσαγωγούς ή στον απιοειδή, σφίξιμο στους καμπτήρες του ισχίου, θυλακίτιδα και το σύνδρομο λαγονοκνημιαίας ταινίας

Βουβωνική περιοχή

Βουβωνική περιοχή

Η βουβωνική χώρα είναι η περιοχή όπου ο μηρός και ο κορμός συνδέονται  στο ανθρώπινο σώμα .

Η  βουβωνική χώρα είναι η περιοχή όπου οι προσαγωγοί και απαγωγοί μύες ενώνονται  με τους κοιλιακούς .

Οι προσαγωγοί είναι μεγάλη και σημαντική μυϊκή ομάδα. Βρίσκονται στην εσωτερική πλευρά του μηρού και ο ρόλος τους είναι να προσάγουν (να φέρνουν το μηρό – το ισχίο προς τα μέσα). Η αντίθετη κίνηση, δηλαδή το άνοιγμα του ποδιού, προκαλείται από τους ανταγωνιστές μύες, που ονομάζονται απαγωγοί.

Οι προσαγωγοί, έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στο βάδισμα, το τρέξιμο, τη σταθερότητα, την πλαστικότητα και ελαστικότητα του ισχίου. Οι μυς αυτοί, είναι υπεύθυνοι για να σταθεροποιούν τη λεκάνη και κινούν τα πόδια προς το κέντρο του σώματος, σε κάθε αλλαγή κατεύθυνσης σε προσαγωγή.

Αίτια -Σύμπτωμα

Στη διάρκεια της άθλησης και ιδιαίτερα μετά από επαναλαμβανόμενες ασκήσεις αλλαγής κατεύθυνσης, οι προσαγωγοί καταπονούνται ιδιαίτερα. Αν συμβεί και απότομη σύσπαση, για να σταθεροποιηθεί η λεκάνη, η βία που θα ασκηθεί στο σημείο έκφυσης θα είναι ιδιαίτερα μεγάλη και θα προκαλέσει τη ρήξη των μυικών ινών.

Το αποτέλεσμα του τραυματισμού αυτού είναι έντονος πόνος στην εσωτερική πλευρά του μηρού, απότομο σφίξιμο ή τράβηγμα στην εσωτερική πλευρά του μηρού, ακαθόριστος πόνος στη βουβωνική περιοχή  και αδυναμία ολοκλήρωσης της αθλητικής δραστηριότητας (π.χ. τρέξιμο, άλμα, κλωτσιά).

Θεραπεία

Η αντιμετώπιση του τραβήγματος – θλάσης στη βουβωνική περιοχή είναι παρόμοια με την αντιμετώπιση των τραβηγμάτων σε άλλους μύες.

Ξεκούραση, πάγος, συμπίεση και ανύψωση μπορούν να βοηθήσουν στο να ανακουφίσουν τα συμπτώματα.

Τα αντιφλεγμονώδη φάρμακα ή η παρακεταμόλη μπορούν να αντιμετωπίσουν τον πόνο.

Ο χρόνος επιστροφής στις αθλητικές δραστηριότητες θα εξαρτηθεί από τον πόνο και τη βαρύτητα της κάκωσης.

Πρόληψη

Μπορείτε να αποφύγετε πολλές μυϊκές κακώσεις με τον κατάλληλο προγραμματισμό, δηλαδή με το ζέσταμα πριν την άσκηση και τις διατάσεις μετά από αυτήν.

Συμπληρώματα διατροφής για πρόληψη και θεραπεία

Στην Ελλάδα πλέον υπάρχει και ένα συμπλήρωμα διατροφής στο οπλοστάσιο μας τόσο για την πρόληψη όσο και την θεραπεία τέτοιων τραυματισμών.

Το Kinisis Progen με την επαναστατική του σύνθεση βοηθά στην αποκατάσταση των θλάσεων και προτείνεται η λήψη του καθ’ όλη τη διάρκεια της αποθεραπείας. Ένα από τα συστατικά του Kinisis Progen, το ουρσολικό οξύ, το οποίο είναι ένα φυσικό συστατικό, που συναντάται σε πολλά φρούτα, αναστέλλει τη δράση των γονιδίων που εμπλέκονται στη μυϊκή ατροφία, επιφέροντας μυϊκή ανάπτυξη, τόνωση και ενδυνάμωση. Με αυτό τον τρόπο, το ουρσολικό οξύ βοηθά τόσο στην ανάκαμψη όσο και στην πρόληψη από μυϊκές θλάσεις.

Οστεοαρθρίτιδα γόνατος

Τι είναι η  Oστεοαρθρίτιδα Γόνατος

Οοστεοαρθρίτιδα του γόνατος ονομάζεται η φθορά των χόνδρων, των μηνίσκων, των συνδέσμων και των οστών του γόνατος. Η οστεοαρθρίτιδα είναι ένα φυσιολογικό βιολογικό φαινόμενο εκδηλώμενο με την πάροδο της ηλικίας, γύρω στα 45-50, αλλά επιβαρύνεται από την καταπόνηση, την παχυσαρκία και την κληρονομική προδιάθεση.

Η πάθηση  επηρεάζει πάνω από τα δύο τρίτα των γυναικών ηλικίας άνω των 60 ετών και  μπορεί να οδηγήσει τους πάσχοντες στο χειρουργικό τραπέζι. Λεπτομέρειες για τα αίτια, συμπτώματα και την θεραπεία της οοστεοαρθρίτιδας του γόνατος, μπορείτε να βρείτε εδώ

Οστεοαρθρίτιδα γόνατος

Νέα ευρήματα για την αντιμετώπιση των συνεπειών χωρίς φάρμακα

Σύμφωνα με έρευνα Ένωσης Ακαδημαϊκών Φυσιάτρων των ΗΠΑ, η δύναμη και η ταχύτητα παραγωγής δύναμης του τετρακέφαλου (SFP) επηρεάζουν τη φυσική λειτουργικότητα ατόμων που βρίσκονται σε κίνδυνο ή ήδη υποφέρουν από οστεοαρθρίτιδα γόνατος.

Ενδυνάμωση μυών τετρακέφαλου

Η ενδυνάμωση των μυών του ποδιού και συγκεκριμένα του τετρακέφαλου μηριαίου μυός μπορεί να βοηθήσει στη διατήρηση της κινητικότητας και επομένως στην αυτοεξυπηρέτηση των ατόμων με οστεοαρθρίτιδα γόνατος ή όσων είναι επιρρεπείς σε αυτή.

Ο μηριαίος τετρακέφαλος είναι ένας από τους ισχυρότερους μυς του ανθρώπινου σώματος. Αποτελεί το βασικότερο εργαλείο της κίνησης και συμμετέχει σε οποιαδήποτε σχεδόν κινητική δραστηριότητα. Ουσιαστικά μιλάμε για ένα σύμπλεγμα τεσσάρων μυών, οι οποίοι ενωμένοι αποτελούν μια πανίσχυρη μυϊκή ομάδα. Πιο συγκεκριμένα αναφερόμαστε στον ορθό μηριαίο, τον έξω πλατύ, έσω πλατύ και μέσο πλατύ μυ. Με την ενέργεια του, ο τετρακέφαλος, εκτείνει την κνήμη, σταθεροποιεί τη διάρθρωση του γόνατος και αποτελεί ισχυρό καμπτήρα του μηρού.

Τετρακέφαλος

 

Δυνατός Τετρακέφαλος μείωση βάρους

Η μυϊκή αδυναμία αποτελεί παράγοντα κινδύνου για την ανάπτυξη οστεοαρθρίτιδας στο γόνατο.

Η εκγύμναση του τετρακέφαλου μυός με ταυτόχρονη απώλεια βάρους όταν αυτό είναι απαραίτητο, βοηθά στην ενίσχυση της λειτουργικότητας  ατόμων που πάσχουν από Oστεοαρθρίτιδα Γόνατος

Η ταχύτητα κίνησης του τετρακέφαλου

Η έρευνα απέδειξε ότι εκτός από την δύναμη  SFP (Speed of Force Production, πόσο γρήγορα ο τετρακέφαλος είναι ικανός να παράγει δύναμη πιέζοντας το πόδι έξω) έχει επίδραση στη σωματική λειτουργικότητα (δηλαδή στη βάδιση, ανέβασμα σκάλας και σηκώματος από καρέκλα) των ατόμων με ή σε κίνδυνο για οστεοαρθρίτιδα γόνατος.

Για τη διεξαγωγή της έρευνας οι επιστήμονες μελέτησαν 3.996 συμμετέχοντες για 12 μήνες, 3.820 για 24 μήνες και 3.623 για 36 μήνες, μέσω μιας άλλης μελέτης (Osteoarthritis Initiative) σε περίπου 5.000 ενήλικες με ή σε κίνδυνο για οστεοαρθρίτιδα γόνατος.

ασκήσεις τετρακεφάλου

 

Οι ερευνητές υπέθεσαν ότι η χαμηλότερη ταχύτητα των τετρακέφαλων μπορεί να σχετίζεται με μείωση της σωματικής λειτουργίας και, εάν πράγματι επιβεβαιωνόταν, η μέτρησή της θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την πρόβλεψη της εξέλιξης της νόσου.

Αποτελέσματα Έρευνας

Η έρευνα κατέληξε ότι σε άτομα που έχουν ή πρόκειται να αναπτύξουν οστεοαρθρίτιδα, η υψηλότερη ταχύτητα τετρακέφαλων συνδέεται με μειωμένο κίνδυνο έκπτωσης της φυσικής λειτουργίας των πασχόντων από οστεοαρθρίτιδα ή όσων κινδύνευαν να την αναπτύξουν, ενώ η χαμηλότερη ταχύτητα με επιδείνωση της φυσικής λειτουργίας.

Αντιμετώπιση οστεοαρθρίτιδας

Πραγματική ριζική θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας δεν υπάρχει . Η θεραπεία της πάθησης εξαρτάται από τη σοβαρότητά της, από το στάδιο, δηλαδή, που θα διαγνωσθεί. Οι στόχοι της θεραπείας σε κάθε περίπτωση είναι η μείωση του αρθρικού πόνου και της δυσκαμψίας, με ταυτόχρονη διατήρηση της λειτουργίας και της κινητικότητας της άρθρωσης.

Με βάση και την νέα έρευνα, οι επιστήμονες ( γιατροί και φυσικοθεραπευτές) ξέρουν ότι πρέπει να εστιάσουν πλέον και σε προγράμματα που βελτιώνουν την ταχύτητα κίνησης του τετρακέφαλου μυός.

Επιπροσθέτως, η επαναστατική σύνθεση του Kinisis Progen μπορεί να βοηθήσει τόσο στην πρόληψη όσο και την καθημερινότητα σε άτομα με οστεοαρθρίτιδα. Η μοναδική του σύνθεση ενισχύει μύες, αρθρώσεις, τένοντες, συνδέσμους και οστά βελτιώνοντας την κίνηση, προσφέροντας καλύτερη στήριξη και κίνηση της άρθρωσης.

 

H επικονδυλίτιδα του αγκώνα συνιστά μια πάθηση κατά την οποία αναπτύσσεται έντονος πόνος στην έξω ή την έσω πλευρά του αγκώνα (στους επικόνδυλους) και οφείλεται σε έντονη και παρατεταμένη χρήση του αγκώνα (σύνδρομο υπέρχρησης). Συμβαίνει συνήθως σε ασθενείς που κάνουν χειρωνακτικές εργασίες και η συμπτωματολογία της μπορεί να είναι έντονη και χρόνια. Η επικονδυλίτιδα μπορεί να αφορά την έξω ή την έσω πλευρά του αγκώνα. Και στις δύο περιπτώσεις η συχνή σύσπαση των μυών που καταφύονται στην έξω ή την έσω πλευρά του αγκώνα προκαλεί υπέρμετρη φόρτιση και τραυματισμό των τενόντων της περιοχής μ’ αποτέλεσμα πόνο και ευαισθησία. Παρόμοια συμπτώματα βέβαια μπορούν ν’ αναπτυχθούν και με άμεσο τραυματισμό (λχ πτώση, σύγκρουση).

Η έξω επικονδυλίτιδα ονομάζεται και tennis elbow καθώς παρατηρείται συχνά στους τενίστες. Σχετίζεται με τη τενοντίτιδα των μυών που εκτείνουν τον καρπό και το χέρι καθώς αυτοί καταφύονται στον έξω επικόνδυλο του αγκώνα.

Η έσω επικονδυλίτιδα ονομάζεται και golfer elbow καθώς παρατηρείται συχνά στους γκολφερ. Σχετίζεται με τη τενοντίτιδα των μυών που κάμπτουν τον καρπό και το χέρι καθώς αυτοί καταφύονται στον έσω επικόνδυλο του αγκώνα.

Ο πόνος μπορεί να εντοπίζεται στο σημείο όπου οι τένοντες προσφύονται στον έξω επικόνδυλο ή και κατά μήκος των μυών στο αντιβράχιο. Ο πόνος εμφανίζεται ή/και επιδεινώνεται κατά τη διάρκεια ή μετά από βαρειά χειρονακτική εργασία.

Σε σοβαρές περιπτώσεις εμφανίζεται ακόμα και κατά την προσπάθεια να σηκώσει κανείς ένα ελαφρύ αντικείμενο ή να σφίξει κάτι με τη γροθιά του (πχ να ξεβιδώσει ένα καπάκι).

Στοιχεία ανατομικής

Ο αγκώνας επιτρέπει τις κινήσεις κάμψης και έκτασης του βραχίονα, καθώς και τις στροφικές κινήσεις του χεριού. Είναι μια άρθρωση που τα οστά συνδέονται μεταξύ τους για να επιτρέπεται η κίνηση τους προς όλες τις κατευθύνσεις. Οι τένοντες λειτουργούν ως προσφύσεις των μυών στα οστά. Όταν σηκώνετε το άκρο χέρι προς τα πάνω, οι εκτείνοντες μύες συστέλλονται και βραχύνονται. Τραβούν τους τένοντες, οι οποίοι με τη σειρά τους τραβούν τα οστά και ο καρπός λυγίζει.

Οι μύες, πού επιτελούν την έκταση του καρπού (εκτείνοντες) προσφύονται στην έξω επιφάνεια του αγκώνα και αποτελούνται από ένα κοινό τένοντα. Οι τένοντες αποτελούνται από ίνες, που σαν κύριο συστατικό τους είναι το κολλαγόνο.

Οι επιμήκεις αυτές ίνες του κολλαγόνου προσδίδουν στους τένοντες την αντοχή στις διατατικές δυνάμεις.

Κατά τη διάρκεια μιας κίνησης (άρση βάρους, χτύπημα της ρακέτας, προσπάθεια να βιδώσουμε με κατσαβίδι) οι μύες συσπώνται, η δύναμη αυτή μεταφέρεται στον κοινό τένοντα και στο σημείο της πρόσφυσής του στον επικόνδυλο.

Αιτιολογία

Η υπερχρήση των μυών και τενόντων του αντιβραχίου είναι η πιο συχνή αιτία. Πολλές φορές η επανάληψη κινήσεων απλών προκαλεί την φλεγμονή του κοινού τένοντα και την μερική ρήξη των ινών του. Το κάρφωμα, βίδωμα, άρση βαριών αντικειμένων μπορεί να προκαλέσει την επικονδυλίτιδα. Ο οργανισμός κινητοποιεί μηχανισμούς για την επούλωση αυτών των μικρών ρήξεων. Η συνεχιζόμενη χρήση όμως του χεριού, και η επανάληψη των ίδιων κινήσεων, προκαλούν νέες ρήξεις. Έτσι εμφανίζεται ουλώδης ιστός μέσα στη μάζα του τένοντα, με αποτέλεσμα ελάττωση της αντοχής και πόνο.

Συμπτώματα

  • Πόνος στην έξω ή έσω πλευρά του αγκώνα.
  • Ευαισθησία εντοπισμένη στον έξω κόνδυλο του βραχιονίου (οστική προεξοχή στην έξω επιφάνεια του αγκώνα) ή στην έσω επικονδυλίτιδα στην μέσα πλευρά του αγκώνα
  • Επώδυνες κινήσεις – κυρίως η έκταση του καρπού και η άρση αντικειμένων – και ο δραγμός (γροθιά). Δραστηριότητες που απαιτούν χρήση των μυών που εκτείνουν τον αγκώνα ( ένα μπουκάλι νερό) είναι χαρακτηριστικά επώδυνες.
  • Πρωινή δυσκαμψία

Διάγνωση

Η διαδικασία της διάγνωσης περιλαμβάνει ένα λεπτομερές ιστορικό του ασθενούς, για τα συμπτώματα, τον τρόπο και την διάρκεια που εμφανίζονται, καθώς και πιθανές αιτίες που ο ασθενής μπορεί να ενοχοποιήσει.

Ο γιατρός πιέζει το σημείο του επικονδύλου, για να διαπιστώσει αν πονάτε. Στη συνέχεια, σας ζητάει να σηκώσετε τα δάχτυλά σας, ενώ την ίδια στιγμή τα πιέζει προς την αντίθετη κατεύθυνση, ασκώντας αντίσταση. Η κίνηση αυτή ενεργοποιεί τους εκτείνοντες μυς. Εάν κατά την εξέταση αυτή νιώθετε πόνο, συμπεραίνουμε, συνήθως, ότι το πρόβλημα είναι επικονδυλίτιδα.

Οι ακτινογραφίες δεν παρέχουν κάποια πληροφορία, εκτός αν συνυπάρχει οστικό υπόστρωμα (ρευματοειδής αρθρίτιδα).

Ο έλεγχος με μαγνητική τομογραφία μπορεί να αναδείξει πρώιμες ρήξεις του τένοντα.

Θεραπεία

Χωρίς θεραπεία, ο αγκώνας γίνεται συνεχώς πιο επώδυνος. Ο πόνος γίνεται τόσο έντονος, σε σημείο να εμποδίζει την εργασία σας, ιδιαίτερα αν ασκείτε χειρωνακτικό επάγγελμα.

Η συντηρητική αντιμετώπιση περιλαμβάνει:

  • ανάπαυση και παύση των κινήσεων που προκαλούν πόνο.
  • ακινητοποίηση του αγκώνα και του αντιβραχίου για 2 – 3 εβδομάδες.
  • φαρμακευτική αγωγή με αναλγητικά και μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη.
  • εφαρμογή πάγου ή θερμότητας

Μερικές φορές, ένας κινησιοθεραπευτής συμβάλλει στη θεραπεία, πιέζοντας τον τένοντα (εγκάρσια μάλαξη σε βάθος), για να «δια- λύσει» του κόμπους που έχουν δημιουργηθεί στο επίπεδο των μυών ή των οστών (συμφύσεις). Αυτή η μέθοδος μπορεί στιγμιαία να προκαλεί πόνο, είναι όμως αποτελεσματική για τη μείωση των καθημερινών πόνων.

Η θεραπεία με ειδικούς υπερήχους βοηθά αποτελεσματικά. Αυτά τα ηχητικά κύματα δημιουργούν μικροτραύματα που προωθούν τις φυσικές διεργασίες επούλωσης.

Η θεραπεία της έξω ή έσω επικονδυλίτιδας του αγκώνα είναι κατ’ αρχάς συντηρητική και συνίσταται σε μια σειρά μέτρων όπως παγοθεραπεία, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη-αναλγητικά, αποφυγή χρήσης των μυών που εμπλέκονται και κατάλληλη φυσικοθεραπεία. Οι τοπικές εγχύσεις κορτιζόνης μπορούν να έχουν άμεσο θεραπευτικό αποτέλεσμα, πρέπει ωστόσο να γίνονται με σωστή τεχνική και να αποφεύγεται η κατάχρησή τους.

Σε περιπτώσεις χρόνιας και υποτροπιάζουσας φλεγμονής προτιμάται η λύση της χειρουργικής επέμβασης. Αυτή συνίσταται σε μια μικρή τομή (διατομές ολίσθησης) στο σημείο έκφυσης των εκτεινόντων ή καμπτήρων μυών στην περιοχή του έξω ή έσω επικόνδυλου με αποτέλεσμα τοπική αποσυμπίεση που συνήθως μειώνει αισθητά τον πόνο και την ευαισθησία.

Η χειρουργική θεραπεία περιλαμβάνει:

  • αφαίρεση του ουλώδους ιστού από την μάζα του τένοντα των εκτεινόντων
  • απελευθέρωση της έκφυσης του τένοντα των εκτεινόντων

Η επέμβαση γίνεται συνήθως με περιοχική αναισθησία, στο τμήμα ημερήσιας νοσηλείας του νοσοκομείου.

του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D., medlabnews.gr

 

H επαναστατική σύνθεση του Kinisis Progen μπορεί να βοηθήσει τόσο στην πρόληψη όσο και στην αποθεραπεία του αγκώνα του τενίστα και του γκόλφερ. Η μοναδική του σύνθεση προσφέρει καλύτερη στήριξη και κίνηση της άρθρωσης μειώνοντας τους κραδασμούς καθώς:

  1. Εμπλουτίζει το αρθρικό υγρό (σύμπλεγμα θειϊκής χονδροϊτίνης με υαλουρονικό οξύ)
  2. Αυξάνει το πάχος και την ελαστικότητα του χόνδρου (βιοενεργά πεπτίδια κολλαγόνου)
  3. Ενισχύει τη μάζα και τη δύναμη (ουρσολικό οξύ) των μυών
  4. Προσφέρει αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη δράση (ουρσολικό οξύ και βιταμίνη C)

 

Η Σαρκοπενία είναι η απώλεια της μάζας, της δύναμης και της μυϊκής λειτουργίας σχετιζόμενη με την ηλικία. Σήμερα είναι ένα από τα βασικά πεδία της έρευνας της γήρανσης. Η φυσιοπαθολογία της σαρκοπενίας σχετίζεται με το οξειδωτικό στρες, με την απονεύρωση των μυϊκών ινών και την μείωση των ορμονών της αύξησης και των σεξουαλικών, με την αύξηση των κυκλοφορούντων προ-φλεγμονοδών κιττοκινών και επίσης με την φυσική αδρανοποίηση και την κακή διατροφή.

Έχει αποδειχθεί ότι η σαρκοπενία έχει συσχετισθεί με την λειτουργική ελάττωση, την ανικανότητα, τις πτώσεις, τα οστικά κατάγματα, την ανοσοκαταστολή και την διαταραχή της θερμορύθμισης. Ο πλέον κοινός ορισμός της σαρκοπενίας είναι: η βαθμιαία απώλεια της μάζας και της ποιότητας του σκελετικού μυϊκού συστήματος που εμφανίζεται σε προχωρημένη ηλικία.

Η σαρκοπενία πρέπει να διαχωρίζεται από τις άλλες νοσηρές καταστάσεις που παράγουν απώλεια του σκελετικού μυϊκού συστήματος όπως ο εκφυλισμός και η καχεξία.

Εκφυλισμός ορίζεται η μη έντονη απώλεια βάρους που αναφέρεται και στην λιπώδη μάζα και στην μη λιπώδη (άπαχη) μάζα και είναι χαρακτηριστικό αποτέλεσμα της μη επαρκούς πρόσληψης θερμίδων με την δίαιτα.

Καχεξία ορίζεται ως η απώλεια βάρους της μη λιπώδους μάζας (άπαχη) χωρίς ή σχεδόν απώλεια του βάρους και είναι το αποτέλεσμα ενός υπερμεταβολισμού και υπερκαταβολισμού που πραγματοποιείται διαμέσου των κιττοκινών.

Η αιτιολογία της σαρκοπενίας είναι πολύπαραγοντική και μπορεί να χαρακτηρισθεί ως ένα σύνολο μεταβολών που έχουν σχέση με την ηλικία των μυϊκο-σκελετικών κυττάρων, της σύστασή τους και την λειτουργία των ιστών. Υπάρχουν παράγοντες ενδογενείς και εξωγενείς. εις ότι αφορά τους ενδογενείς παράγοντες, αναφέρουμε: την μείωση των αναβολικών ορμονών (τεστοστερόνη, αυξητική ορμόνη, IGF-1 οιστρογόνα), την αύξηση της αποπτωτικής δραστηριότητας των μυϊκών ινών, η αύξηση των προφλεγμονοδών κυττοκινών (TMF-a, IL-6), το οξειδωτικό στρες αποτέλεσμα της συσσώρευσης ελευθέρων ριζών και οι αλλαγές της μιτοχονδριακής λειτουργίας των μυϊκών κυττάρων.

Μεταξύ των εξωγενών παραγόντων αναφέρουμε: την ελλιπή πρόσληψη ενέργειας και πρωτεΐνης, οξέα και χρόνια νοσήματα, αντίσταση στην ινσουλίνη, αγγειακές παθήσεις, χρόνια νοσηρότητα που έχει σαν συνέπεια την μείωση της φυσικής δραστηριότητας και στην αύξηση της παραγωγής των προφλεγμονοδών κυττοκινών που διαδραματίζουν κυρίαρχο ρόλο στην ενεργοποίηση της πρωτεόλυσης.

Η μυϊκή ατροφία που εμφανίζεται στην σαρκοπενία συνίσταται σε μία δυσανάλογη απώλεια των μυϊκών ινών τύπου IIa («γρήγορης σύσπασης» οξειδωτικές) που ακολουθείται από μία μείωση κυτταρικής συσταλτικότητας και ακολούθως μείωση της μυϊκής δύναμης σε σχέση με τη μάζα.

H επαναστατική σύνθεση του Kinisis Progen δρα ολιστικά στο μυοσκελετικό σύστημα. Το ουρσολικό όξυ είναι ένα φυσικό συστατικό που συναντάται σε πλήθος φρούτων (π.χ. μήλα) και αναστέλλει τα γονίδια μυϊκής ατροφίας ενώ ενισχύει την μάζα και τη δύναμη των μυών. Η συστηματική χρήση του Kinisis Progen μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της σαρκοπενίας είτε λόγω εκφυλισμού είτε λόγω τραυματισμού.