Τι είναι ο παγωμένος ώμος;

Ο παγωμένος ώμος είναι μια κατάσταση την οποία την χαρακτηρίζει η φλεγμονή και η δυσκαμψία του θύλακα που  καλύπτει την άρθρωση του ώμου. Ο παγωμένος ώμος αφορά το 2% έως 3% του πληθυσμού και είναι πάθηση συνήθης στην ηλικία 50-80 ετών

Το σώμα διαθέτει πάνω από 150 θύλακες (bursae). Πρόκειται για μικροσκοπικούς σάκους που περιέχουν υγρό που βοηθούν στη λίπανση και απορρόφηση των κραδασμών στα σημεία πίεσης ανάμεσα στα οστά και στους ινώδεις ιστούς των μυών και των τενόντων. Οι θύλακες διευκολύνουν την κίνηση μειώνοντας τις τριβές.

Διαφορά μεταξύ παγωμένου ώμου και φυσιολογικού ώμου

Μερικές φορές ο αρθρικός θύλακας της άρθρωσης του ώμου  φλεγμένει και ΄΄ σφίγγει ΄΄ την άρθρωση. Όταν αυτό συμβεί τότε έχουμε το σύνδρομο του παγωμένου ώμου.

Σπάνια η δυσκαμψία εγκαθίσταται χωρίς πόνο. Συχνά επίσης εμφανίζεται μετά από ενδαρθρικό τραυματισμό του ώμου, ή και από κρίσεις περιαρθρίτιδας.

Συνήθως ο πόνος είναι πιο έντονος τη νύχτα. Μπορεί να συνυπάρχει παγωμένος ώμος ταυτόχρονα με ασβεστοποιό περιαρθρίτιδα και υπακρωμιακή προστριβή.

Συμπτώματα παγωμένου ώμου

Η πάθηση αυτή οδηγεί σε σοβαρή λειτουργική ανεπάρκεια τού ώμου, προκαλώντας μείωση του εύρους κινήσεων και μυϊκές ατροφίες, αλλά έχει ομαλή αποκατάσταση, ακόμα και αν δεν εφαρμοσθεί καμία θεραπεία.

ponos ston omo

Η πάθηση εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία έχει τρία στάδια και διαρκεί 12-24 μήνες. Τα 3 στάδια συμπτωμάτων έχουν ως εξής:

  • Πρώτο στάδιο: Εισβολή πόνου και έναρξη μείωσης του εύρους κινήσεων απαγωγής και στροφών. Υπάρχει πόνος σε όλες τις κινήσεις του ώμου. Επίσης σε αυτό το στάδιο αρχίζει η δυσκαμψία του ώμου.

Ο πόνος που σχετίζεται με το σύνδρομο του παγωμένου ώμου αυξάνεται με όλες τις κινήσεις του ώμου. Δραστηριότητες όπως ανύψωση του χεριού , κουβάλημα, άρση αντικειμένων, σπρώξιμο ή τράβηγμα , πίεση του ώμου κατά την διάρκεια του ύπνου , λύσιμο ενός στηθόδεσμου αυξάνουν τα συμπτώματα.
Συχνό φαινόμενο είναι ο νυχτερινός πόνος και ο πόνος τις πρώτες ώρες της ημέρας.

  • Δεύτερο στάδιο: Μείωση του πόνου με σταθεροποίηση και εγκατάσταση μεγάλης δυσκαμψίας.  Το δεύτερο στάδιο του παγωμένου ώμου χαρακτηρίζεται από μεγάλη έλλειψη κίνησης, εξαιτίας του ουλώδους ιστού που αναπτύσσεται στον αρθρικό θύλακα . Οι ασθενείς βιώνουν μεγάλη δυσκολία στο να φτάσουν το χέρι πίσω στην πλάτη τους. Ο πόνος σε αυτό το στάδιο αρχίζει να μειώνεται αλλά  μονιμοποιείται.
  • Τρίτο Στάδιο : Ο πόνος μειώνεται σταδιακά και οι κινήσεις επανέρχονται επίσης σταδιακά.

Αίτια παγωμένου ώμου

Αν και το ακριβές αίτιο δεν είναι γνωστό, θεωρείται ότι ευθύνεται κάποιος τραυματισμός της άρθρωσης του ώμου ή των γειτονικών ιστών.

Ο παγωμένος ώμος εμφανίζεται περισσότερο σε περιπτώσεις όπου δεν έχει εφαρμοστεί η κατάλληλη θεραπεία. Στο ιστορικό κάποιου μπορεί να υπάρχουν τενοντίτιδες στην περιοχή, κακώσεις (τραυματισμοί) της ωμικής ζώνης, ή προ ηγηθείσες επεμβάσεις στον ώμο.

Επίσης εμφανίζεται περισσότερο σε περιπτώσεις όπου ο ώμος έχει ακινητοποιηθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα (π.χ μετά από χειρουργική επέμβαση) , εάν ο ασθενής πάσχει από διαβήτη ή άλλο αυτοάνοσο νόσημα.

Φαίνεται ότι υπάρχει και μια πιθανότητα κληρονομικότητας στην συμφυτική θυλακίτιδα. Στους διδύμους η συμφυτική θυλακίτιδα είναι κατά 2-3 φορές συχνότερη σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό.

Διάγνωση Παγωμένου ώμου

Υπάρχει σημαντική δυσκολία στη διάγνωση της ασθένειας, καθώς πολλές παθολογικές καταστάσεις στον ώμο έχουν παρόμοια συμπτωματολογία, αιτίες και επιβαρυντικούς παράγοντες.

διάγνωση παγωμένου ώμου

 

Σημαντικό ρόλο στη διάγνωση έχει η κλινική αξιολόγηση. Ελέγχονται οι ενεργητικές κινήσεις. (παθητικά κινείται ο ώμος για να διαπιστωθεί το εύρος κίνησης της άρθρωσης)

Εξετάσεις όπως οι ακτινογραφίες, αξονική και μαγνητική τομογραφία είναι σημαντικές στη διαγνωστική προσέγγιση.

Ο ακτινολογικός έλεγχος θα μας δώσει τη δυνατότητα να εκτιμήσουμε την κατάσταση των οστών. Η μαγνητική τομογραφία θα μας δώσει στοιχεία για τα υπόλοιπα μαλακά μόρια της άρθρωσης.

Τα συχνότερα ευρήματα στη μαγνητική τομογραφία είναι η διόγκωση (τενοντίτιδα) του υπερακανθίου τένοντος, η μερική ή η ολική ρήξη και η διόγκωση του υπακρωμιακού θυλάκου. Κύριο διαγνωστικό σημείο στη μαγνητική τομογραφία ώμου για τη διάγνωση του παγωμένου ώμου είναι η ρίκνωση του αρθρικού θυλάκου.

Οι μικροβιολογικές εξετάσεις υποβοηθούν για τον καθορισμό συνοδών νοσημάτων όπως ο διαβήτης, ο υπερθυρεοειδισμός ή η ύπαρξη φλεγμονής μικροβιακής αιτιολογίας.

Θεραπεία

Η θεραπεία έχει τρεις βασικούς στόχους:

α) ανακούφιση από τον πόνο

β) βελτίωση του εύρους κίνησης

γ) μυϊκή ενδυνάμωση.

Ο παγωμένος ώμος αντιμετωπίζεται αρχικά με επιθετική φυσικοθεραπεία.

διατάσεις για παγωμένο ώμο

 

Δεδομένου της χρονιότητας της κατάστασης και της έντασης των συμπτωμάτων, χρειάζεται μια αρμονική συνεργασία ασθενούς – ορθοπεδικού – φυσικοθεραπευτή, προκειμένου να ολοκληρωθεί επιτυχώς το εκάστοτε πρόγραμμα αποκατάστασης.

Για την ανακούφιση από τον πόνο χορηγείται από τον θεράποντα ιατρό φαρμακευτική αγωγή, ενώ μπορεί να γίνει έγχυση κορτιζόνης στην άρθρωση. Επίσης μπορεί να γίνει διαδερμική έγχυση κορτιζόνης και ξυλοκαΐνης, με τη μέθοδο της ιοντοφόρεσης.

Πότε χειρουργούμε τον Παγωμένο ώμο

Σε εμμένουσες επώδυνες καταστάσεις που ξεπερνούν τους 6 μήνες, υπάρχει η επιλογή της κινητοποίησης του ώμου υπό αναισθησία (μέθη).

Με την τεχνική αυτή, ο ορθοπεδικός χειρουργός επιτυγχάνει την κινητοποίηση του παγωμένου ώμου, χωρίς ο ασθενής να βιώνει πόνο. Ο χειρισμός της κινητοποίησης επιδρά θετικά στη συνέχιση της φυσικοθεραπείας του ασθενούς και στην ταχύτερη αποθεραπεία του.

Μετεγχειρητικά, ο ασθενής συνεχίζει ένα τροποποιημένο πρόγραμμα αποκατάστασης και σύντομα απαλλάσσεται από τα συμπτώματά.

Πρόληψη

Ο καλύτερος τρόπος για την πρόληψη είναι η διατήρηση της άρθρωσης του ώμου σε καλή κατάσταση . Κάθε τραυματισμός ή πάθηση του ώμου πρέπει να αποκαθίσταται πλήρως, και η σωστή άσκηση και φυσικοθεραπεία σε άτομα που το παθαίνουν συχνά είναι σημαντική για να ελαττώσουν τη συχνότητα της πάθησης

H επαναστατική σύνθεση του Kinisis Progen μπορεί να βοηθήσει τόσο στην πρόληψη όσο και στην αποθεραπεία του παγωμένου ώμου. Η μοναδική του σύνθεση προσφέρει καλύτερη στήριξη και κίνηση της άρθρωσης καθώς:

  • Εμπλουτίζει το αρθρικό υγρό (σύμπλεγμα θειϊκής χονδροϊτίνης με υαλουρονικό οξύ)
  • Αυξάνει το πάχος και την ελαστικότητα του χόνδρου (βιοενεργά πεπτίδια κολλαγόνου)
  • Ενισχύει τη μυϊκή μάζα και τη δύναμη (ουρσολικό οξύ)
  • Προσφέρει αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη δράση (ουρσολικό οξύ και βιταμίνη C)