Setting

Forgot Password

Language:
  • en
  • ru
  • fr
  • fr
Currency :

Μυοσκελετικά προβλήματα: Από τον πόνο στο ισχίο, την μέση, το γόνατο και τον μηνίσκο μέχρι την οστεοαρθρίτιδα στα χέρια, σχεδόν όλοι τα έχουμε  βιώσει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, άλλος πολύ και άλλος λιγότερο.Μυοσκελετικά προβλήματα

Μυοσκελετικός πόνος

  • 400 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως ζουν με χρόνιους πόνους ή αντιμετωπίζουν σημαντικά προβλήματα από αρθρίτιδα και μυοσκελετικές νόσους, όπως η οστεοπόρωση.
  • 4 στους 5 ανθρώπους πάνω στον πλανήτη θα υποφέρουν κατά τη διάρκεια της ζωής τους από πόνο στην πλάτη.
  • Οι πόνοι και τα προβλήματα στην μέση και την πλάτη είναι ο δεύτερος λόγος απουσίας από την εργασία.
  • Η αρθρίτιδα και οι υπόλοιπες συνηθισμένες παθήσεις που σχετίζονται με το μυοσκελετικό σύστημα είναι από τις βασικές αιτίες αναπηρίας και νοσοκομειακής περίθαλψης

Γιατί είναι συχνότερα τα μυοσκελετικά προβλήματα μετά τις διακοπές

11  μήνες καθιστικής ή άλλης εργασίας εκτονώνουν πολύ συχνά το στρες τους μετά από τις διακοπές

Οι επιστημονικές έρευνες επισημαίνουν κάποια ρεαλιστικά αίτια γι’ αυτό, όπως οι αλλαγές συνηθειών της καθημερινότητας.

Αίτια

  1. Στις διακοπές η έναρξη δραστηριοτήτων (σκι, κολύμβηση, ρακέτες κ.ά.), που δεν έχουν καμία σχέση με την μέχρι πρότινος ρουτίνα, μπορεί να φέρουν στην επιφάνεια κάποιες παλιές, μικρές ή μεγαλύτερες κακώσεις, ή την εμφάνιση νέων κακώσεων που δεν είχαμε πριν.
  2. Μεταφορά σακιδίων και αποσκευών ή εξαρτημάτων για την μετάβαση σε διάφορες παραλίες.
  3. Αλλαγή στον τρόπο μετακίνησης, όπως περισσότερο περπάτημα, μηχανάκια, μικρά σκάφη, ποδήλατο κ.ά.
  4. Αλλαγή κρεβατιού, στρώματος, μαξιλαριού, καθώς και παρατεταμένη έκθεση σε υψηλότερες θερμοκρασίες.
  5. Φροντίδα μικρών παιδιών στις διακοπές, που χρειάζονται 24ωρη φροντίδα και διαρκή επίβλεψη, αυξάνοντας, έτσι, το στρες και την σωματική κούραση.

Επίσης, παράγοντες όπως:

Η διασκέδαση, το ξενύχτι, η κατάχρηση γλυκών, παγωτών, αλκοόλ, αλλά και ο λιγότερος ύπνος, δημιουργούν στον οργανισμό αυξημένες συνθήκες φλεγμονών, με ανάλογες εκδηλώσεις.

Οι διακοπές στα εξοχικά και οι ασχολίες στον κήπο και στο σπίτι, προδιαθέτουν για το «ξύπνημα» κάποιων ευάλωτων αρθρώσεων, μυών και τενόντων.

Η επιλογή διακοπών απόλυτης ηρεμίας και αδράνειας, με ελάχιστες μετακινήσεις, καθώς και η έλλειψη στοιχειώδους κίνησης ή άσκησης, δημιουργούν συνθήκες δύσκολης επανένταξης στην επιστροφή.

Τι μπορούμε, λοιπόν, να κάνουμε γι’ αυτό;

Ένα καλό πρόγραμμα γυμναστικής και κίνησης προσαρμοσμένο στις δυνατότητες μας θα ξυπνήσει… τις λειτουργίες μας, τόσο μυοσκελετικά όσο και ψυχολογικά.

Αν όμως έχουμε εμφάνιση κάποιου σοβαρότερου προβλήματος, όπως ένα βαρύ διάστρεμμα, οσφυαλγία ή οξεία περιαρθρίτιδα, είναι σημαντικό να τον αντιμετωπίσουμε άμεσα. Οι ειδικοί υπάρχουν γι’ αυτόν τον λόγο.

Kinisis Progen

 

Συμπλήρωμα διατροφής

Ο ευκολότερος τρόπος για να συντηρούμε μυς και αρθρώσεις είναι ένα συμπλήρωμα διατροφής.

Το Kinisis Progen ενισχύει μύες, αρθρώσεις, τένοντες, συνδέσμους και οστά βελτιώνοντας την κίνηση, τη στήριξη και τους χρόνους αποκατάστασης από τραυματισμούς.

ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ

  • HC15, σύμπλεγμα υαλουρονικού οξέος και θειικής χονδροϊτίνης (πατέντα EP 2596796). Η θειική χονδροϊτίνη έχει χρησιμοποιηθεί ως φορέας του υαλουρονικού οξέος για την διασφάλιση της σταθερότητας του οξέος από τη λήψη έως και την απορρόφησή του στην άρθρωση. Επιπλέον, πέραν της δράσης της ως φορέα, η θειική χονδροϊτίνη έχει ευεργετική δράση στις αρθρώσεις, καταγεγραμμένη σε πλήθος κλινικών μελετών.
  • Υψηλής καθαρότητας βιονεργά πεπτίδια κολλαγόνου, που ενεργοποιούν τη σύνθεση του κολλαγόνου στον αρθρικό χόνδρο, στους συνδέσμους και τους τένοντες που επηρεάζονται από εκφυλιστικές παθήσεις ή τραυματισμούς. Κλινικές μελέτες αποδεικνύουν ότι το υδρολυμένο κολλαγόνο βελτιώνει τα συμπτώματα της οστεοαρθρίτιδας, μειώνοντας τον πόνο και το αίσθημα δυσκαμψίας.
  • Ουρσολικό οξύ, ένα φυσικό συστατικό, που συναντάται σε πολλά φρούτα και αναστέλλει τη δράση των γονιδίων που εμπλέκονται στη μυϊκή ατροφία, επιφέροντας μυϊκή ανάπτυξη, τόνωση και ενδυνάμωση.
  • Βιταμίνη C, συμβάλλει στη σύνθεση κολλαγόνου για τη σωστή λειτουργία του χόνδρου των αρθρώσεων, μειώνει φλεγμονώδεις αντιδράσεις και προστατεύει από τις ελεύθερες ρίζες.

 

Πηγή: https://www.onmed.gr/ygeia/story/347122/poy-ofeilontai-ta-myoskeletika-provlimata-meta-tis-diakopes

Το διάστρεμμα αστραγάλου ή διάστρεμμα ποδοκνημικής είναι η συχνότερη μορφή τραυματισμού αθλητών.

Το στραμπούληγμα του αστραγάλου είναι η συχνότερη μορφή τραυματισμού στην περιοχή του  αστραγάλου και  το καλοκαίρι. Ο λόγος είναι ότι το καλοκαίρι λόγω των ανοιχτών παπουτσιών και του εδάφους στη φύση, παραπατάμε ευκολότερα.

στραμπούληγμα αστραγάλου

Αστράγαλος

Όταν τρέχουμε, πηδούμε, αλλάζουμε κατεύθυνση ή κάνουμε περιστροφικές κινήσεις, ο αστράγαλος απορροφά σημαντικό μέρος των τρανταγμάτων.
Μια ξαφνική κίνηση, ένα στραβοπάτημα, μια πτώση, μια αδέξια στροφή, μια σύγκρουση του ποδιού, μπορεί να μεταφέρει ένα ασυνήθιστα μεγάλο βάρος στον αστράγαλο.

Σε μια άτυχη στιγμή (αναπάντεχο σκαλοπάτι, λακκούβα, ξαφνική ολισθηρότητα κλπ.), το πόδι μας μπορεί να γυρίσει απότομα με αποτέλεσμα να τραυματιστούν οι πλάγιοι σύνδεσμοι της ποδοκνημική

 

Διάστρεμμα ή Στραμπούληγμα  αστραγάλου

Διάστρεμμα είναι η τραυματική ρήξη (διατομή) διαφόρων συνδέσμων της αρθρώσεως αλλά χωρίς κάταγμα στα οστά.

Η λέξη διάστρεμμα είναι αρχαία ελληνική προερχόμενη από την λέξη διαστρέφω (δια + στρέφω = το διαστρεβλώνω, παραμορφώνω).

Στην νεοελληνική καθομιλουμένη το διάστρεμμα αποκαλείται στραμπούληγμα (ιταλικής ετυμολογίας από το strambare και strangulare)και λανθασμένα μεταφράζεται στα λεξικά ως εξάρθρωση (βγάλσιμο).

 

Το οξύ διάστρεμμα του αστραγάλου αποτελεί περίπου το 3% – 5% των περιπτώσεων των ασθενών που επισκέπτονται τα τμήματα επειγόντων περιστατικών των νοσοκομείων. Εκτιμάται επίσης ότι αποτελούν το 40% των ατυχημάτων που συμβαίνουν σε αθλήματα.

Τα διαστρέμματα ταξινομούνται σε 3 βαθμούς σοβαρότητας ανάλογα με το πόση ζημιά έχουν υποστεί οι σύνδεσμοι της ποδοκνημικής άρθρωσης. Στο διάστρεμμα πρώτου βαθμού, υπάρχει διάταση των συνδέσμων ενώ στο δεύτερο βαθμό υπάρχει μερική ρήξη τους. Στο διάστρεμμα τρίτου βαθμού υπάρχει πλήρης ρήξη του συμπλέγματος των συνδέσμων.

Ανάλογα με το βαθμό σοβαρότητας του διαστρέμματος στον αστράγαλο, ο ασθενής παρουσιάζει έντονο πόνο, οίδημα, αιμάτωμα, αδυναμία ή δυσκολία βάδισης και αστάθεια της άρθρωσης.

Η άρθρωση που παθαίνει πιο συχνά διάστρεμμα είναι ο αστράγαλος, από στραβοπάτημα με το έξω μέρος του πέλματος, που μπορεί να τεντώσει ή να σκίσει τους συνδέσμους που συγκρατούν την άρθρωση του αστραγάλου.

Διάστρεμμα - στραμπούληγμα

Μπορεί επίσης να πειραχτεί ο θύλακας που περιβάλλει την άρθρωση. Το διάστρεμμα προκαλεί επώδυνο πρήξιμο στην άρθρωση, που γίνεται πιο επώδυνο με την κίνηση. Ένα βαρύ διάστρεμμα μπορεί να μην ξεχωρίζει από ένα κάταγμα. Αν αμφιβάλλετε, αντιμετωπίστε το σαν κάταγμα.

Αίτια στραμπουλήγματος

Το αυξημένο σωματικό βάρος, η απουσία σωματικής άσκησης, ορισμένα σπορ όπως για παράδειγμα το ποδόσφαιρο ή το μπάσκετ, συσχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο για στραμπούληγμα του αστραγάλου. Επίσης η κακή επιλογή παπουτσιών είναι ακόμη ένας παράγοντας που συμβάλλει στην πρόκληση διαστρέμματος.

Ορισμένα άτομα λόγω του ότι έχουν αδυναμία των μυών ή χαλαρούς συνδέσμους, παρουσιάζουν προδιάθεση στα διαστρέμματα του αστραγάλου.

Συμπτώματα στραμπουλήγματος

Η σοβαρότητα των συμπτωμάτων θα εξαρτηθεί από το βαθμό βλάβης που έχουν υποστεί οι σύνδεσμοι της άρθρωσης, όπως επίσης οι μυς και τα οστά της.

Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν:

  • Πόνο
  • Οίδημα (πρήξιμο)
  • Αιμάτωμα
  • Εκχύμωση

 

Πρώτες βοήθειες

Επίδεσμος στον αστράγαλο

Οι βασικές αρχές της αντιμετώπισης του στραμπουλήγματος του αστραγάλου περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

  1. Βοηθήστε τον τραυματία να καθίσει σε άνετη θέση και βάλτε στην άρθρωση κρύες κομπρέσες επί 30 λεπτά.
  2. Τοποθέτηση πιεστικού επιδέσμου στον αστράγαλο και ακινητοποίηση της άρθρωσης. Φέρτε τον επίδεσμο από πάνω και γύρω από τον αστράγαλο. Συνεχίστε το δέσιμο με επίδεσμο σε σχήμα 8, με κάθε στροφή επιδέσμου να επικαλύπτει την προηγούμενη κατά τα 3/4 του πλάτους της.

Στραμπούληγμα αστραγάλου: Πώς να δέσετε σωστά τον ελαστικό επίδεσμο

Στο βίντεο που ακολουθεί, μπορείτε να δείτε τον σωστό τρόπο δεσίματος του τραυματισμένου αστραγάλου με επίδεσμο.

 

Ανάλογα με τη σοβαρότητα της περίπτωσης, ο γιατρός θα αποφασίσει εάν ένας επίδεσμος είναι αρκετός ή εάν χρειάζεται γύψος, νάρθηκας ή χειρουργική αποκατάσταση.

3. Ανύψωση του ποδιού.

  1. Ξεκούραση της άρθρωσης και ανάπαυση του ασθενούς.
  2. Σταδιακά και προσεκτικά κατά την εξέλιξη της πάθησης, γίνονται ασκήσεις για την αύξηση της δύναμης και της κινητικότητας.

Προσοχή: κατά τις πρώτες 24 ώρες αποφύγετε τα ζεστά μπάνια , τις θερμαντικές αλοιφές και το οινόπνευμα επειδή είναι δυνατόν να προκαλέσουν αύξηση του οιδήματος.

Αν το οίδημα είναι έντονο και το πόδι πονάει όταν στέκεται ο τραυματίας όρθιος (ιδιαίτερα στο εσωτερικό του αστραγάλου) ή αν δυσκολεύεται να βαδίσει, είναι απαραίτητη η ακτινογραφία, γιατί μπορεί να πρόκειται για κάταγμα.

Η κατάλληλη αντιμετώπιση του διαστρέμματος του αστραγάλου, οδηγεί στη μείωση του πόνου, υποχώρηση της φλεγμονής και του οιδήματος. Στις περισσότερες περιπτώσεις, επιτυγχάνεται ίαση μετά από παρέλευση χρονικού διαστήματος 3 έως 8 εβδομάδων.

 

Πρόληψη διαστρέμματος αστραγάλου

Η πρόληψη του στραμπουλήγματος του αστραγάλου είναι σημαντική δεδομένου ότι ο τραυματισμός αυτός είναι από τους συχνότερους τόσο σε αυτούς που κάνουν σπορ όσο και στους υπόλοιπους.

  • Η ορθή επιλογή των παπουτσιών
  • η προθέρμανση πριν από την άσκηση ή το σπορ
  • η εφαρμογή στηρικτικών επιδέσμων στον αστράγαλο, μπορούν να συμβάλουν σημαντικά στην πρόληψη.

 

Παράλληλα όταν κάποιος τρέχει ή ασκείται σε ανώμαλο ή βρεγμένο έδαφος, πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός.

Η αποθεραπεία μετά από την άσκηση είναι καλό να συνοδεύεται από διατάσεις, παρατεταμένες και αργές κινήσεις τεντώματος.

To Kinisis Progen βοηθά στην πρόληψη και την γρήγορη αποκατάσταση από τραυματισμούς και κακώσεις σε μυς, αρθρώσεις, τένοντες και συνδέσμους, όπως τα στραμπουλήγματα.

  1. Εμπλουτίζει το αρθρικό υγρό (σύμπλεγμα θειϊκής χονδροϊτίνης με υαλουρονικό οξύ)
  2. Αυξάνει το πάχος και την ελαστικότητα του χόνδρου (βιοενεργά πεπτίδια κολλαγόνου)
  3. Ενισχύει τη μυϊκή μάζα και τη δύναμη (ουρσολικό οξύ)
  4. Προσφέρει αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη δράση (ουρσολικό οξύ και βιταμίνη C)

 

Πηγή

https://medlabgr.blogspot.com/2014/07/blog-post_13.html

Πόνος στον ώμο

O ώμος

Ο ώμος είναι στην πραγματικότητα αρκετές αρθρώσεις που σε συνδυασμό με τένοντες και μυς της περιοχής επιτρέπουν στο άνω άκρο να παρουσιάζει μεγάλο εύρος κίνησης ώστε να εξυπηρετούμαστε.

Τενοντίτιδα στον ώμο

 

Πόνος στον ώμο

Η περιοχή του ώμου  εμφανίζει αυξημένη νοσηρότητα (πόνο, αστάθεια, δυσκαμψία).

Οι παθήσεις του ώμου στο γενικό πληθυσμό είναι ιδιαίτερα συχνές και είναι δεύτερες σε συχνότητα μετά τις παθήσεις της μέσης. Περίπου το 15% των ανθρώπων θα παρουσιάσει σε κάποια στιγμή της ζωής του κάποιο πρόβλημα στον ώμο, το οποίο θα χρειαστεί θεραπεία. Σε ειδικές και ετερογενείς ομάδες όπως είναι οι αθλητές, οι χειρώνακτες και οι ημιπληγικοί, η συχνότητα των παθήσεων του ώμου αυξάνεται σημαντικά πλησιάζοντας το 50%.

Ο πόνος στον ώμο μπορεί να υπάρχει όταν κινείται η άρθρωση ή καθόλη την διάρκεια της ημέρας. Μπορεί ακόμη να υπάρχουν περίοδοι που εξαφανίζεται τελείως και περίοδοι που ο πόνος να γίνεται τόσο ισχυρός που ο ασθενής δεν μπορεί να κοιμηθεί και αναζητεί ιατρική βοήθεια.

Τα αίτια του πόνου στον ώμο

Τα περισσότερα προβλήματα που αφορούν την περιοχή του ώμου αφορούν περισσότερο τα «μαλακά μόρια» (μυς, συνδέσμους, τένοντες), παρά τα οστά και εμπίπτουν συνήθως σε 3 κατηγορίες παθήσεων:

  1. Τενοντίτιδες
  2. Tραυματισμός-αστάθεια
  3. Φλεγμονές (Θυλακίτιδες)
  4. Αρθρίτιδα

Σπανιότερα αίτια πόνου μπορεί να είναι οι όγκοι, φλεγμονές και παθήσεις νεύρων.

Τενοντίτιδα ώμου

Ο τένοντας είναι ένα «κορδόνι» που συνδέει το μυ με το οστό. Η τενοντίτιδα είναι συχνά αποτέλεσμα φθοράς που συμβαίνει με την πάροδο των ετών. Ουσιαστικά υπάρχουν 3 είδη τενοντίτιδας:

  1. οξεία τενοντίτιδα σε ένα ήδη «ταλαιπωρημένο» από υπερχρήση τένοντα (λόγω αθλητικών δραστηριοτήτων ή εργασίας)
  2. χρόνια τενοντίτιδα που είναι αποτέλεσμα εκφύλισης λόγω ηλικίας
  3. ρήξη τένοντα μετά από οξύ τραυματισμό ή εκφύλιση. Πιο συχνή είναι η ρήξη του «στροφικού πετάλου» το οποίο είναι μια συνάθροιση τενόντων που προσφέρει στον ώμο κίνηση και σταθερότητα

Αστάθεια ώμου

Αστάθεια στον ώμο είναι το αίσθημα που έχει ο ασθενής ότι ο ώμος φεύγει από τη θέση του, πλήρως ή μερικώς (εξάρθρημα ή υπεξάρθρημα).

Συνηθέστερα ο ασθενής έχει τραυματιστεί στον ώμο, ο οποίος εξαρθρώνεται πλήρως λόγω πλήρους αποκόλλησης των συνδέσμων από την ωμοπλάτη ή την κεφαλή του βραχιονίου.

Αφού αναταχθεί ο ώμος, ο ασθενής είναι δυνατό να παρουσιάσει επεισόδια αστάθειας, πλήρη ή ατελή. Σε νέους ηλικίας κάτω των 25 ετών η πιθανότητα νέου εξαρθρήματος προσεγγίζει το 100% και για αυτό το λόγο στην ηλικιακή αυτή ομάδα συνιστάται η χειρουργική θεραπεία αμέσως μετά το πρώτο επεισόδιο εξαρθρήματος.

Φλεγμονές ώμου

Πολλές φορές η υπερβολική χρήση του ώμου μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τη φλεγμονή του θυλάκου («σάκος» με υγρό που βοηθάει στην κίνηση της άρθρωσης μειώνοντας τις τριβές). Αυτό έχει ως αποτέλεσμα αρχικά τον πόνο και τον περιορισμό της κίνησης της άρθρωσης, ενώ μπορεί να καταλήξει σε μεγάλη δυσκαμψία του ώμου, μια κατάσταση που ονομάζουμε «παγωμένο ώμο» και η οποία χρειάζεται ιατρική παρακολούθηση και θεραπεία.

 

Αρθρίτιδα ώμου

Αρθρίτιδα ώμου

 

Ο πόνος στον ώμο μπορεί να είναι και το αποτέλεσμα αρθρίτιδας. Υπάρχουν πολλοί τύποι αρθρίτιδας, αλλά γενικά περιλαμβάνουν τη φθορά και εκφύλιση του χόνδρου, τη φλεγμονή, το οίδημα, τη δυσκαμψία και τον πόνο της άρθρωσης. Η αρθρίτιδα μπορεί να σχετίζεται με τραυματισμούς από αθλητικές δραστηριότητες ή την εργασία. Στην προσπάθειά τους οι ασθενείς να μην πονάνε καταφεύγουν συχνά σε περιορισμό της κίνησης του ώμου γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα τη δυσκαμψία της άρθρωσης.

Διάγνωση Παθήσεων ώμου

παθήσεις του ώμου

Ο ειδικός θα πρέπει να προσδιορίσει την αιτία του πόνου και να προτείνει την κατάλληλη θεραπεία. Αυτό επιτυγχάνεται με

  1. τη λήψη ενός καλού ιστορικού (πώς άρχισε ο πόνος, διάρκεια αυτού, άλλα προβλήματα υγείας, επάγγελμα κτλ)
  2. την ενδελεχή κλινική εξέταση (σημεία πόνου, εύρος κίνησης άρθρωσης, μυϊκή ισχύς κτλ)
  3. την ακτινολογική εξέταση εφόσον κριθεί αναγκαία
  4. τη μαγνητική τομογραφία
  5. άλλες εξετάσεις (ηλεκτρομυογράφημα, κτλ)

Θεραπεία

Φυσικοθεραπεία ώμου

 

Για την αντιμετώπιση του πόνου συνήθως παίρνουμε ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα μέτρα

  • Ανάπαυση και αποφυγή κινήσεων στην άρθρωση (π.χ. επίδεση, νάρθηκες)
  • Εφαρμογή πάγου
  • Κοινά παυσίπονα, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη
  • Σταδιακή κινητοποίηση της άρθρωσης
  • Μετά την υποχώρηση των συμπτωμάτων, φυσικοθεραπεία και ειδικές ασκήσεις ενδυνάμωσης
  • Ένα συμπλήρωμα διατροφής που προσφέρει καλύτερη στήριξη και κίνηση της άρθρωσης

Πρόληψη

Προληπτικά μέτρα για αποφυγή καταστάσεων που προκαλούν πόνο στον ώμο, είναι:

  • Σωστή στάση του σώματος
  • Αποφυγή καταπόνησης και υπερβολικής χρήσης του ώμου – συχνά διαλείμματα
  • Κατάλληλο πρόγραμμα ασκήσεων για ενδυνάμωση των μυών
  • Σε αθλητικές δραστηριότητες που καταπονούν τον ώμο, σωστή προθέρμανση πριν και διατάσεις μετά. Χρήση κατάλληλου εξοπλισμού

H επαναστατική σύνθεση του Kinisis Progen μπορεί να βοηθήσει τόσο στην πρόληψη όσο και στην αποθεραπεία των παθήσεων του ώμου Η μοναδική του σύνθεση προσφέρει καλύτερη στήριξη και κίνηση της άρθρωσης καθώς:

  1. Εμπλουτίζει το αρθρικό υγρό (σύμπλεγμα θειϊκής χονδροϊτίνης με υαλουρονικό οξύ)
  2. Αυξάνει το πάχος και την ελαστικότητα του χόνδρου (βιοενεργά πεπτίδια κολλαγόνου)
  3. Ενισχύει τη μυϊκή μάζα και τη δύναμη (ουρσολικό οξύ)
  4. Προσφέρει αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη δράση (ουρσολικό οξύ και βιταμίνη C)

πρόληψη στον ώμο

 

Το ισχίο

Το ισχίο (γοφός) συνδέει τον κορμό με τα πόδια, για να διευκολύνει την κίνηση ποδιών και κορμού.

Το ισχίο είναι κατασκευασμένο σαν σφαίρα που λειτουργεί μέσα σε μία κοιλότητα. Η κοιλότητα βρίσκεται στη λεκάνη και η σφαίρα αποτελεί το άκρο του μηριαίου οστού.

ισχίο

 

Η κεφαλή του μηριαίου οστού τελειώνει σε ένα σχήμα μπάλας που αρθρώνεται με έναν θύλακα στο οστό της πυέλου, την κοτύλη.

Αυτός ο σχηματισμός του μηριαίου οστού μαζί με την κοτύλη δημιουργούν την σφαιροειδή άρθρωση του ισχίου.

Η άρθρωση του ισχίου σχηματίζεται από την στρογγυλεμένη κεφαλή του μηριαίου και την κυπελλοειδή κοτύλη της πυέλου. Αποτελεί την κύρια σύνδεση μεταξύ των οστών των κάτω άκρων με το σκελετό του κορμού και της λεκάνης.

Η επιφάνεια της κεφαλής του μηριαίου οστού και η κοτύλη, όπου τα οστά έρχονται σε επαφή μεταξύ τους, είναι επικαλυμμένα με έναν ομαλό ιστό που ονομάζεται αρθρικός χόνδρος. Ο χόνδρος, μαζί με μια ουσία που ονομάζεται αρθρικό υγρό, εμποδίζει τα οστά από το να τρίβονται το ένα με το άλλο και να φθείρονται.

Εξαιτίας των πολύ έντονων δυνάμεων στις οποίες υποβάλλεται αυτή η άρθρωση, ειδικά όταν τρέχεις, και εξαιτίας των πολύ σύνθετων υποστηρικτικών δομών που βοηθούν, είναι ανάμεσα στις πιο δυνατές και σταθερές αρθρώσεις στο σώμα.

Πόνος στο ισχίο από θλάση και τράβηγμα στη Βουβωνική περιοχή

Τα αίτια του πόνου στο ισχίο μπορεί να είναι πολλά. Μυϊκά τραβήγματα και θλάσεις στη βουβωνική χώρα, στους προσαγωγούς ή στον απιοειδή, σφίξιμο στους καμπτήρες του ισχίου, θυλακίτιδα και το σύνδρομο λαγονοκνημιαίας ταινίας

Βουβωνική περιοχή

Βουβωνική περιοχή

Η βουβωνική χώρα είναι η περιοχή όπου ο μηρός και ο κορμός συνδέονται  στο ανθρώπινο σώμα .

Η  βουβωνική χώρα είναι η περιοχή όπου οι προσαγωγοί και απαγωγοί μύες ενώνονται  με τους κοιλιακούς .

Οι προσαγωγοί είναι μεγάλη και σημαντική μυϊκή ομάδα. Βρίσκονται στην εσωτερική πλευρά του μηρού και ο ρόλος τους είναι να προσάγουν (να φέρνουν το μηρό – το ισχίο προς τα μέσα). Η αντίθετη κίνηση, δηλαδή το άνοιγμα του ποδιού, προκαλείται από τους ανταγωνιστές μύες, που ονομάζονται απαγωγοί.

Οι προσαγωγοί, έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στο βάδισμα, το τρέξιμο, τη σταθερότητα, την πλαστικότητα και ελαστικότητα του ισχίου. Οι μυς αυτοί, είναι υπεύθυνοι για να σταθεροποιούν τη λεκάνη και κινούν τα πόδια προς το κέντρο του σώματος, σε κάθε αλλαγή κατεύθυνσης σε προσαγωγή.

Αίτια -Σύμπτωμα

Στη διάρκεια της άθλησης και ιδιαίτερα μετά από επαναλαμβανόμενες ασκήσεις αλλαγής κατεύθυνσης, οι προσαγωγοί καταπονούνται ιδιαίτερα. Αν συμβεί και απότομη σύσπαση, για να σταθεροποιηθεί η λεκάνη, η βία που θα ασκηθεί στο σημείο έκφυσης θα είναι ιδιαίτερα μεγάλη και θα προκαλέσει τη ρήξη των μυικών ινών.

Το αποτέλεσμα του τραυματισμού αυτού είναι έντονος πόνος στην εσωτερική πλευρά του μηρού, απότομο σφίξιμο ή τράβηγμα στην εσωτερική πλευρά του μηρού, ακαθόριστος πόνος στη βουβωνική περιοχή  και αδυναμία ολοκλήρωσης της αθλητικής δραστηριότητας (π.χ. τρέξιμο, άλμα, κλωτσιά).

Θεραπεία

Η αντιμετώπιση του τραβήγματος – θλάσης στη βουβωνική περιοχή είναι παρόμοια με την αντιμετώπιση των τραβηγμάτων σε άλλους μύες.

Ξεκούραση, πάγος, συμπίεση και ανύψωση μπορούν να βοηθήσουν στο να ανακουφίσουν τα συμπτώματα.

Τα αντιφλεγμονώδη φάρμακα ή η παρακεταμόλη μπορούν να αντιμετωπίσουν τον πόνο.

Ο χρόνος επιστροφής στις αθλητικές δραστηριότητες θα εξαρτηθεί από τον πόνο και τη βαρύτητα της κάκωσης.

Πρόληψη

Μπορείτε να αποφύγετε πολλές μυϊκές κακώσεις με τον κατάλληλο προγραμματισμό, δηλαδή με το ζέσταμα πριν την άσκηση και τις διατάσεις μετά από αυτήν.

Συμπληρώματα διατροφής για πρόληψη και θεραπεία

Στην Ελλάδα πλέον υπάρχει και ένα συμπλήρωμα διατροφής στο οπλοστάσιο μας τόσο για την πρόληψη όσο και την θεραπεία τέτοιων τραυματισμών.

Το Kinisis Progen με την επαναστατική του σύνθεση βοηθά στην αποκατάσταση των θλάσεων και προτείνεται η λήψη του καθ’ όλη τη διάρκεια της αποθεραπείας. Ένα από τα συστατικά του Kinisis Progen, το ουρσολικό οξύ, το οποίο είναι ένα φυσικό συστατικό, που συναντάται σε πολλά φρούτα, αναστέλλει τη δράση των γονιδίων που εμπλέκονται στη μυϊκή ατροφία, επιφέροντας μυϊκή ανάπτυξη, τόνωση και ενδυνάμωση. Με αυτό τον τρόπο, το ουρσολικό οξύ βοηθά τόσο στην ανάκαμψη όσο και στην πρόληψη από μυϊκές θλάσεις.

Ο πρόσθιος χιαστός

Η άρθρωση του γόνατος επιτρέπει να λυγίζουμε και να τεντώνουμε το γόνατο όταν περπατάμε.

Αυτή η άρθρωση στηρίζει το βάρος του σώματος και πρέπει να είναι σταθερή, για να μην προκαλείται πτώση. Κατά τις κινήσεις αυτές, η κνήμη περιστρέφεται χωρίς να το συνειδητοποιούμε (αυτές οι κινήσεις ονομάζονται περιστροφικές).

Σε κάθε βήμα τα γόνατα μας δέχονται κρούση με διπλάσια έως τριπλάσια δύναμη από το βάρος μας. Υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο κάνουμε περίπου 6 εκατομμύρια βήματα. Λόγω αυτής της καταπόνησης τα γόνατά μας είναι συχνά η πρώτη άρθρωση στο σώμα που μας προκαλεί προβλήματα.

Ο πρόσθιος χιαστός σύνδεσμος είναι ένας από τους πιο σημαντικούς συνδέσμους και βρίσκεται μέσα στην άρθρωση του γόνατος στο κέντρο της και χιάζεται με τον οπίσθιο χιαστό σύνδεσμο όπως λέει και το όνομά τους.

Προσφέρει μεγάλη σταθερότητα στο γόνατο, αποτρέπει και σταθεροποιεί κινήσεις όπως η υπερβολική στροφή του γόνατος, το υπερβολικό τέντωμα του γόνατος (υπερέκταση) και η πρόσθια μετατόπιση – ολίσθηση της κνήμης σε σχέση με το μηρό.

Ο πρόσθιος χιαστός σύνδεσμος εμποδίζει την πρόσθια μετατόπιση της κνήμης και ο οπίσθιος χιαστός σύνδεσμος την οπίσθια. Ο πρόσθιος χιαστός σύνδεσμος έχει περίπου 33χλ μήκος  και διάμετρο 11χιλ. Μικροσκοπικά, ο σύνδεσμος αποτελείται από ινίδια κολλαγόνου διατεταγμένα κατά κύριο λόγο κατά μήκος.

Ρήξη πρόσθιου χιαστού

Ο τραυματισμός του πρόσθιου χιαστού  αντιπροσωπεύει περίπου το 40% έως 50% του συνόλου των συνδεσμικών κακώσεων του γόνατος

Μηχανισμός ρήξης

Όταν οι κινήσεις του γόνατος όπως η υπερβολική στροφή, υπερέκταση και πρόσθια ολίσθηση της κνήμης γίνουν με μεγάλη δύναμη και σε μεγάλο βαθμό τέτοιο ώστε να ξεπερνά τις δυνάμεις του πρόσθιου χιαστού, έχουμε ρήξη του συνδέσμου.

Χωρίς επαφή

Ο πιο συνηθισμένος μηχανισμός ρήξης του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου είναι ο λεγόμενος μηχανισμός μη επαφής (non-contact mechanism). Χωρίς δηλαδή καμία επαφή με κάτι, συνήθως με το πέλμα <κολλημένο> στο έδαφος και απότομη στροφή του κορμού, νοιώθει κανείς ένα ξαφνικό <κρακ> στο γόνατο που συνοδεύεται από έντονο πόνο.

Με επαφή

Ο δεύτερος μηχανισμός ρήξης του Π.Χ.Σ. (πρόσθιου χιαστού)   είναι ο μηχανισμός επαφής, δηλαδή όταν ένας αντίπαλος πέφτει πάνω στο γόνατο. Σε αυτή την περίπτωση συνήθως η ρήξη του χιαστού είναι συνδυασμένη και με ρήξη άλλων συνδέσμων του γόνατος.

Ομάδες κινδύνου

Ο τραυματισμός είναι πιο συχνός στους νέους αθλητές. Μεταξύ των δραστηριοτήτων που σχετίζονται με τραυματισμό είναι το σκι και το ποδόσφαιρο.

Οι γυναίκες εμφανίζουν υψηλότερη ροπή προς τραυματισμό σε σύγκριση με τους άνδρες (4,5:1) στα περισσότερα αθλήματα, όπως μπάσκετ, βόλεϊ, και ποδόσφαιρο.  Αυτό οφείλεται κυρίως στο ισχνότερο μυϊκό σύστημα, καθώς και σε ορμονικά , ανατομικά και γενετικά αίτια σχετιζόμενα με την παραγωγή κολλαγόνου.

Συμπτώματα

Τα συμπτώματα της ρήξης του πρόσθιου χιαστού μπορούν να ταξινομηθούν ανάλογα με τον αριθμό των ινών που έχουν υποστεί ρήξη.

Σε περίπτωση που ένας  αριθμός ινών (μικρός ή όχι) του συνδέσμου έχει υποστεί ρήξη έχουμε ως αποτέλεσμα μερικό περιορισμό της δραστηριότητας με συνοδό πόνο και οίδημα (πρήξιμο). (μερική ρήξη).

Στην περίπτωση που όλες οι ίνες του συνδέσμου έχουν υποστεί ρήξη έχουμε ως αποτέλεσμα αστάθεια στο γόνατο και μεγάλη απώλεια λειτουργικότητας. Συνήθως τραυματίζονται και άλλες δομές του γόνατος, όπως οι μηνίσκοι και οι πλάγιοι σύνδεσμοι. Σε αυτή την περίπτωση η χειρουργική αποκατάσταση είναι απαραίτητη (ολική ρήξη).

Διάγνωση

Η διάγνωση γίνεται με λήψη του ιστορικού, κλινική εκτίμηση και απεικονιστικές εξετάσεις.

Στο ιστορικό ο ασθενής αναφέρει τον μηχανισμό της κάκωσης και συνήθως την αίσθηση ή τον ήχο του <κρακ> κατά την στροφή του γόνατος.

Στο 99% των περιπτώσεων ο αθλητής θα αναφέρει ότι δεν μπόρεσε να συνεχίσει και βγήκε αμέσως έξω. Συνήθως πρήζεται το γόνατο άμεσα μετά τον τραυματισμό ή τουλάχιστον μέσα στις πρώτες ώρες (αίμαρθρος). Ο ασθενής είναι στην αρχή ανίκανος να περπατήσει και χρησιμοποιεί πατερίτσες.

 

Η τελική επιβεβαίωση γίνεται με την μαγνητική τομογραφία του γόνατος (MRI). Η εξέταση αυτή μας δίνει επίσης πληροφορίες για πιθανό τραυματισμό και άλλων ενδοαρθρικών στοιχείων όπως είναι οι μηνίσκοι (meniscus) και ο αρθρικός χόνδρος (articular cartilage).

Θεραπεία

Η θεραπεία μπορεί να είναι συντηρητική ή χειρουργική αποκατάσταση.

Οι πρώτες 72 ώρες

Η θεραπεία τις πρώτες 72 ώρες έχει ως στόχο την μείωση του πόνου και του οιδήματος γι’ αυτό και εφαρμόζονται τα ακόλουθα 4  βήματα

  1. Κρυοθεραπεία (τοποθετούμε 3 – 4 φορές την ημέρα από 10 λεπτά πάγο)
  2. Ανάρροπη θέση (τοποθετούμε το πάσχον μέλος λίγο πιο ψηλά από το επίπεδο της καρδιάς)
  3. Περίδεση (χρησιμοποιώντας έναν λεπτό επίδεσμο εφαρμόζουμε ελαφριά περίδεση την περιοχή του τραυματισμού με τέτοιον τρόπο έτσι ώστε η πίεση που ασκεί να χαλαρώνει προοδευτικά όσο πλησιάζουμε κεντρικά στο σώμα μας)
  4. Ανάπαυση (κατά την ανάπαυση αποφεύγουμε οποιαδήποτε δραστηριότητα η οποία αυξάνει τον πόνο ή τα συμπτώματα. Είναι ιδανικό να ξαπλώνουμε σε μια άνετη θέση)

Η καλύτερη θεραπεία του συνδέσμου, είναι εκείνη που ταιριάζει ξεχωριστά σε κάθε ασθενή. Τα κριτήρια για το ποια μια θεραπεία (χειρουργική ή μη) θεωρείται ιδανική, εκτός από τη χρονολογική και βιολογική ηλικία του ασθενούς και την έκταση και το είδος των ζημιών που έχουν προκληθεί στο γόνατό του, θα πρέπει να σχετίζονται με τις απαιτήσεις του, καθώς και με το γενικότερο επίπεδο των δραστηριοτήτων του (εργασιακές δραστηριότητες, αθλητισμός, χόμπι κ.λ.π.)

Συντηρητική θεραπεία

Τα γόνατα τα οποία δεν παρουσιάζουν σημαντική αστάθεια δεν χρήζουν θεραπεία συνήθως. Ο ασθενής θα εστιάσει σε ενδυνάμωση των μυών που βοηθούν στην κίνηση του γόνατος

Δίνουμε έμφαση στην ενδυνάμωση των οπίσθιων μηριαίων (hamstrings) οι οποίοι συγκρατούν την κνήμη προς τα πίσω. Για να αποφευχθεί ανισορροπία με τον πρόσθιο μυ (τετρακέφαλο) συνίσταται και ταυτόχρονη, αναλογική ενδυνάμωση του τετρακεφάλου (quadriceps).

Το γόνατο χωρίς χιαστό λειτουργεί φυσιολογικά όταν ο ιδιοκτήτης του κινείται στην ευθεία, ακόμα και αν τρέχει. Ούτε σε πλαϊνές στροφές παρουσιάζει πρόβλημα εφ’ όσον η κίνηση γίνεται προσεκτικά και ελεγχόμενα. Στην ξαφνική στροφή όμως (όταν πέφτουμε σε μια λακκούβα, παραπατάμε, τιναζόμαστε για να πιάσουμε κάτι), το γόνατο εμφανίζει αστάθεια. Αυτό οι ασθενείς το νοιώθουν σαν <ξεκούμπωμα> (<giving way>) της άρθρωσης και το περιγράφουν κλασσικά στον γιατρό στρίβοντας ελαφρά τις δύο γροθιές την μία πάνω στην άλλη (fistsign).

Γι’ αυτο τον λόγο το σπουδαιότερο κομμάτι του προγράμματος αποκατάστασης στοχεύει στην βελτίωση της ιδιοδεκτικότητας. Ιδιοδεκτικότητα (proprioception) λέγεται η αίσθηση η οποία <στέλνει> προς τον εγκέφαλο η κάθε άρθρωση. Γνωρίζουμε, π.χ., όταν καθόμαστε στο τραπέζι πόσο λυγισμένο είναι το γόνατο μας ενώ δεν το βλέπουμε. Η υπόθεση είναι ότι η έμφαση σε ιδιοδεκτικές ασκήσεις μετά από ρήξη του πρόσθιου χιαστού μπορεί σε κάποιο ποσοστό να μειώσει τα επεισόδια αστάθειας διατηρώντας πιο <ξάγρυπνη> την άρθρωση.

Χειρουργική θεραπεία

Οι χειρουργικές θεραπείες αφορούν τη σταθεροποίηση του γόνατος, δηλαδή την όσο το δυνατόν καλύτερη συγκράτηση, ώστε να μην παρατηρείται πρόσθια μετακίνηση της κνήμης.

Οι τεχνικές δυνατότητες είναι πολλές. Η βασική τους αρχή είναι η αντικατάσταση του συνδέσμου που έχει υποστεί ρήξη, από  έναν τένοντα του γόνατος ή άλλου σημείου του σώματος του ασθενούς. Αυτός ο τένοντας παίζει το ρόλο ενός νέου συνδέσμου.

Ακόμα και μετά την επέμβαση πρέπει να είστε προσεκτικός, κυρίως κατά την άσκηση αθλημάτων (ποδόσφαιρο, μπάσκετ, κλπ).

Ένας παρόμοιος τραυματισμός με τον αρχικό, μπορεί να προκαλέσει νέα ρήξη του συνδέσμου.

Αποκατάσταση από το χειρουργείο

Στο χειρουργημένο ασθενή η φυσικοθεραπεία επικεντρώνεται αρχικά στην ανάκτηση του πλήρους εύρους κίνησης της άρθρωσης του γόνατος και την αποφυγή περαιτέρω απώλειας μυϊκής μάζας. Στη συνέχεια, περιλαμβάνει ασκήσεις ενδυνάμωσης διαμορφωμένες ώστε να προστατέψουν τον καινούργιο σύνδεσμο. Στην τελική φάση περιλαμβάνονται εξειδικευμένες ασκήσεις για την επανένταξη του ασθενούς στο άθλημά του.

Επειδή η πλήρης ενσωμάτωση και μετατροπή του μοσχεύματος σε λειτουργικό σύνδεσμο είναι μια διαδικασία που διαρκεί αρκετούς μήνες , μπορεί να χρειαστούν και έξι μήνες πριν την επιστροφή σε έντονες αθλητικές δραστηριότητες.

Ρήξη πρόσθιου χιαστού και Kinisis Progen

H επαναστατική σύνθεση του Kinisis Progen μπορεί να βοηθήσει τόσο στην πρόληψη της ρήξης όσο και την καθημερινότητα της αποκατάσταση σε άτομα με ρήξη χιαστού.

Ανάμεσα στα άλλα του συστατικά, το Κinisis Progen, περιέχει υψηλής καθαρότητας βιοενεργά πεπτίδια κολλαγόνου, που ενεργοποιούν την σύνθεση  κολλαγόνου στον αρθρικό χόνδρο, στους συνδέσμους και τους τένοντες του γονάτου μειώνοντας τον πόνο και το αίσθημα δυσκαμψίας.

 

 

Το γόνατο είναι η μεγαλύτερη άρθρωση του σώματος. Ο χόνδρος στο εσωτερικό της άρθρωσης προστατεύει το γόνατο από την καταπόνηση που υφίσταται όταν περπατάμε, τρέχουμε, ανεβαίνουμε σκάλες κ.λπ. Κάθε γόνατο διαθέτει έναν έσω και έναν έξω μηνίσκο, δομές σε σχήμα μισοφέγγαρου που συμβάλλουν στην προστασία της άρθρωσης.
Η ρήξη μηνίσκου είναι συνήθως αποτέλεσμα τραυματισμού, λόγω ισχυρής περιστροφής ή υπερέκτασης της άρθρωσης του γόνατος. Η φθορά του μηνίσκου μπορεί επίσης να επέλθει σταδιακά, λόγω προχωρημένης ηλικίας ή υπερβολικής καταπόνησης (υπερχρήση).
Οι μηνίσκοι
Το γόνατο είναι μια άρθρωση που απαρτίζεται από οστά, μύες, τένοντες, συνδέσμους και χόνδρους. Η άρθρωση συνδέει το μηριαίο οστό με το κνημιαίο οστό ενώ συμμετέχει εμπρός και το οστό της επιγονατίδας. Η περόνη δεν συμμετέχει στην άρθρωση αλλά συνδέεται με το άνω μέρος της κνήμης. Ανάμεσα στις επιφάνειες των δύο αρθρούμενων οστών, παρεμβάλλονται οι μηνίσκοι οι οποίοι μοιάζουν με δύο μισοφέγγαρα (έχουν σχήμα C) και αποτελούνται από ινοχόνδρινο ιστό.
Κάθε γόνατο έχει δύο μηνίσκους (έσω και έξω), οι οποίοι λειτουργούν ως προστατευτικά “μαξιλαράκια”. Ο έξω μηνίσκος βρίσκεται στην εξωτερική πλευρά του γόνατος και ο έσω μηνίσκος βρίσκεται στην εσωτερική. Οι μηνίσκοι είναι δυνατοί και εύκαμπτοι λειτουργώντας ως αποσβεστήρες κραδασμών που αναπτύσσονται μεταξύ του μηριαίου οστού και του κνημιαίου οστού. Επίσης, σταθεροποιούν και κατανέμουν ομοιόμορφα το σωματικό βάρος στην άρθρωση του γόνατος.
Η λειτουργία των μηνίσκων είναι πολύ σημαντική για τη διατήρηση της υγείας και της μακροζωίας της άρθρωσης του γόνατος. Καθώς η αρθρική επιφάνεια του μηρού είναι καμπύλη και αυτή της κνήμης ευθεία, οι μηνίσκοι γεμίζουν το κενό που υπάρχει κάνοντας την εφαρμογή των αρθρικών επιφανειών τέλεια. Επίσης οι μηνίσκοι παράγουν αρθρικό υγρό. Στην περίπτωση ολικής αφαίρεσης του μηνίσκου τα δύο οστά βρίσκονται σε απ’ ευθείας επαφή, κάτι που σύντομα οδηγεί σε εκφυλισμό της άρθρωσης (οστεοαρθρίτιδα).
Συμπτώματα της ρήξης μηνίσκου
Υπάρχουν διαφόρων ειδών ρήξεις μηνίσκων και διακρίνονται ανάλογα με το σχήμα και τη θέση της ρήξης. Οι ρήξεις μπορεί να είναι μικρές, μερικές ή πλήρεις. Επίσης, διακρίνονται σε κάθετες και οριζόντιες καθώς και ανάλογα με την εντόπιση, (προσθίου, οπισθίου κέρατος και σώματος μηνίσκου) και την αιτιολογία (τραυματικού τύπου και εκφυλιστικού τύπου).
Τα συνηθέστερα συμπτώματα της ρήξης μηνίσκου είναι:
– οξύς πόνος στο γόνατο
οίδημα (πρήξιμο) της άρθρωσης
δυσκαμψία του γόνατος
– ψηλαφητό ή αισθητό μέσω της ακοής «κρακ» στην άρθρωση κατά την κίνηση
υποχώρηση της άρθρωσης (το γόνατο λυγίζει αιφνιδίως κατά το περπάτημα)
– «μπλοκάρισμα» της άρθρωσης (αδυναμία πλήρους έκτασης ή κάμψης του γόνατος)

Διάγνωση
Για να διαπιστωθεί μια ρήξη μηνίσκου, ο ειδικός γιατρός θα σάς υποβάλλει σε ορισμένες εξετάσεις.
Επειδή οι μηνίσκοι αποτελούνται από μαλακό ιστό δεν απεικονίζονται φυσιολογικά στις απλές ακτινογραφίες. Γι’ αυτό είναι πιθανό να χρειαστεί να υποβληθεί ο ασθενής σε μαγνητική τομογραφία.
Θεραπεία
Η “φρέσκια” ρήξη έχει τη δυνατότητα να επουλωθεί μόνη της χωρίς χειρουργική επέμβαση, αν διαγνωστεί και αντιμετωπιστεί έγκαιρα με κηδεμόνα (νάρθηκα), φυσιοθεραπεία και την παύση αθλητικών δραστηριοτήτων. Η χορήγηση αντιφλεγμονωδών φαρμάκων, η τοποθέτηση πάγου και προστασία του γόνατος από καταπονήσεις, συνήθως οδηγεί σε υποχώρηση των συμπτωμάτων.
Όταν μια ρήξη μηνίσκου αποτυγχάνει να θεραπευτεί συντηρητικά ή προκαλεί περαιτέρω βλάβη στο γόνατο (ένας σπασμένος μηνίσκος μέσα σε ένα γόνατο μπορεί να λειτουργεί όπως ένα “γρέζι”» σε μια μηχανή, προκαλώντας αυξημένες τριβές και φθορές), η χειρουργική αντιμετώπιση με αρθροσκόπηση είναι αναγκαία.
Για τη θεραπεία των ρήξεων μηνίσκου όλες οι επεμβάσεις γίνονται πλέον μόνον αρθροσκοπικά. Με τον τρόπο αυτό, διαπιστώνεται αν σε μια ρήξη μπορεί γίνει συρραφή ή αν είναι απαραίτητο να αφαιρεθεί το σχισμένο κομμάτι (μερική μηνισκεκτομή). Η προσπάθεια επικεντρώνεται στη διάσωση όσο το δυνατόν μεγαλύτερου τμήματος του μηνίσκου, διότι όταν λείπει ο μηνίσκος επιταχύνεται η εκφύλιση, δηλαδή η οστεοαρθρίτιδα του γόνατος.
Επειδή η ύπαρξη του μηνίσκου είναι σημαντική, ειδικά σε νέα άτομα πρέπει να γίνεται προσπάθεια συρραφής και αποκατάστασης της ρήξης του μηνίσκου. Βέβαια για να έχει επιτυχία η συρραφή του μηνίσκου πρέπει να υπάρχουν σαφείς ενδείξεις. Υπάρχουν διάφορες τεχνικές συρραφής μηνίσκου, που εφαρμόζονται ανάλογα της περιοχής της ρήξης. Μόνο για τις περιφερικού τύπου ρήξεις μπορεί να γίνει συρραφή. Καμία άλλη ρήξη δεν συρράπτεται λόγω απουσίας αιμάτωσης και συνεπώς δυνατότητας επούλωσης. Υπάρχουν διάφορες τεχνικές συρραφής μηνίσκου, που εφαρμόζονται ανάλογα της περιοχής της ρήξης.
Μετά την χειρουργική αντιμετώπιση, ο ασθενής συνήθως δεν χρειάζεται να νοσηλευτεί, αλλά επιστρέφει στο σπίτι του την ίδια ημέρα και ξεκινά πρόγραμμα αποκατάστασης (φυσικοθεραπείας).
Το Kinisis Progen
H επαναστατική σύνθεση του Kinisis Progen μπορεί να βοηθήσει τόσο στην πρόληψη όσο και στην αποθεραπεία της ρήξης μηνίσκου. Η μοναδική του σύνθεση ενισχύει μύες, αρθρώσεις, τένοντες, συνδέσμους και οστά βελτιώνοντας την κίνηση, προσφέροντας καλύτερη στήριξη και κίνηση της άρθρωσης.
To Kinisis Progen δρα ολιστικά στην άρθρωση, εμπλουτίζοντας το αρθρικό υγρό, αυξάνοντας το πάχος του χόνδρου και ενισχύοντας μύες και συνδέσμους.