Setting

Forgot Password

Language:
  • en
  • ru
  • fr
  • fr
Currency :

Το διάστρεμμα αστραγάλου ή διάστρεμμα ποδοκνημικής είναι η συχνότερη μορφή τραυματισμού αθλητών.

Το στραμπούληγμα του αστραγάλου είναι η συχνότερη μορφή τραυματισμού στην περιοχή του  αστραγάλου και  το καλοκαίρι. Ο λόγος είναι ότι το καλοκαίρι λόγω των ανοιχτών παπουτσιών και του εδάφους στη φύση, παραπατάμε ευκολότερα.

στραμπούληγμα αστραγάλου

Αστράγαλος

Όταν τρέχουμε, πηδούμε, αλλάζουμε κατεύθυνση ή κάνουμε περιστροφικές κινήσεις, ο αστράγαλος απορροφά σημαντικό μέρος των τρανταγμάτων.
Μια ξαφνική κίνηση, ένα στραβοπάτημα, μια πτώση, μια αδέξια στροφή, μια σύγκρουση του ποδιού, μπορεί να μεταφέρει ένα ασυνήθιστα μεγάλο βάρος στον αστράγαλο.

Σε μια άτυχη στιγμή (αναπάντεχο σκαλοπάτι, λακκούβα, ξαφνική ολισθηρότητα κλπ.), το πόδι μας μπορεί να γυρίσει απότομα με αποτέλεσμα να τραυματιστούν οι πλάγιοι σύνδεσμοι της ποδοκνημική

 

Διάστρεμμα ή Στραμπούληγμα  αστραγάλου

Διάστρεμμα είναι η τραυματική ρήξη (διατομή) διαφόρων συνδέσμων της αρθρώσεως αλλά χωρίς κάταγμα στα οστά.

Η λέξη διάστρεμμα είναι αρχαία ελληνική προερχόμενη από την λέξη διαστρέφω (δια + στρέφω = το διαστρεβλώνω, παραμορφώνω).

Στην νεοελληνική καθομιλουμένη το διάστρεμμα αποκαλείται στραμπούληγμα (ιταλικής ετυμολογίας από το strambare και strangulare)και λανθασμένα μεταφράζεται στα λεξικά ως εξάρθρωση (βγάλσιμο).

 

Το οξύ διάστρεμμα του αστραγάλου αποτελεί περίπου το 3% – 5% των περιπτώσεων των ασθενών που επισκέπτονται τα τμήματα επειγόντων περιστατικών των νοσοκομείων. Εκτιμάται επίσης ότι αποτελούν το 40% των ατυχημάτων που συμβαίνουν σε αθλήματα.

Τα διαστρέμματα ταξινομούνται σε 3 βαθμούς σοβαρότητας ανάλογα με το πόση ζημιά έχουν υποστεί οι σύνδεσμοι της ποδοκνημικής άρθρωσης. Στο διάστρεμμα πρώτου βαθμού, υπάρχει διάταση των συνδέσμων ενώ στο δεύτερο βαθμό υπάρχει μερική ρήξη τους. Στο διάστρεμμα τρίτου βαθμού υπάρχει πλήρης ρήξη του συμπλέγματος των συνδέσμων.

Ανάλογα με το βαθμό σοβαρότητας του διαστρέμματος στον αστράγαλο, ο ασθενής παρουσιάζει έντονο πόνο, οίδημα, αιμάτωμα, αδυναμία ή δυσκολία βάδισης και αστάθεια της άρθρωσης.

Η άρθρωση που παθαίνει πιο συχνά διάστρεμμα είναι ο αστράγαλος, από στραβοπάτημα με το έξω μέρος του πέλματος, που μπορεί να τεντώσει ή να σκίσει τους συνδέσμους που συγκρατούν την άρθρωση του αστραγάλου.

Διάστρεμμα - στραμπούληγμα

Μπορεί επίσης να πειραχτεί ο θύλακας που περιβάλλει την άρθρωση. Το διάστρεμμα προκαλεί επώδυνο πρήξιμο στην άρθρωση, που γίνεται πιο επώδυνο με την κίνηση. Ένα βαρύ διάστρεμμα μπορεί να μην ξεχωρίζει από ένα κάταγμα. Αν αμφιβάλλετε, αντιμετωπίστε το σαν κάταγμα.

Αίτια στραμπουλήγματος

Το αυξημένο σωματικό βάρος, η απουσία σωματικής άσκησης, ορισμένα σπορ όπως για παράδειγμα το ποδόσφαιρο ή το μπάσκετ, συσχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο για στραμπούληγμα του αστραγάλου. Επίσης η κακή επιλογή παπουτσιών είναι ακόμη ένας παράγοντας που συμβάλλει στην πρόκληση διαστρέμματος.

Ορισμένα άτομα λόγω του ότι έχουν αδυναμία των μυών ή χαλαρούς συνδέσμους, παρουσιάζουν προδιάθεση στα διαστρέμματα του αστραγάλου.

Συμπτώματα στραμπουλήγματος

Η σοβαρότητα των συμπτωμάτων θα εξαρτηθεί από το βαθμό βλάβης που έχουν υποστεί οι σύνδεσμοι της άρθρωσης, όπως επίσης οι μυς και τα οστά της.

Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν:

  • Πόνο
  • Οίδημα (πρήξιμο)
  • Αιμάτωμα
  • Εκχύμωση

 

Πρώτες βοήθειες

Επίδεσμος στον αστράγαλο

Οι βασικές αρχές της αντιμετώπισης του στραμπουλήγματος του αστραγάλου περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

  1. Βοηθήστε τον τραυματία να καθίσει σε άνετη θέση και βάλτε στην άρθρωση κρύες κομπρέσες επί 30 λεπτά.
  2. Τοποθέτηση πιεστικού επιδέσμου στον αστράγαλο και ακινητοποίηση της άρθρωσης. Φέρτε τον επίδεσμο από πάνω και γύρω από τον αστράγαλο. Συνεχίστε το δέσιμο με επίδεσμο σε σχήμα 8, με κάθε στροφή επιδέσμου να επικαλύπτει την προηγούμενη κατά τα 3/4 του πλάτους της.

Στραμπούληγμα αστραγάλου: Πώς να δέσετε σωστά τον ελαστικό επίδεσμο

Στο βίντεο που ακολουθεί, μπορείτε να δείτε τον σωστό τρόπο δεσίματος του τραυματισμένου αστραγάλου με επίδεσμο.

 

Ανάλογα με τη σοβαρότητα της περίπτωσης, ο γιατρός θα αποφασίσει εάν ένας επίδεσμος είναι αρκετός ή εάν χρειάζεται γύψος, νάρθηκας ή χειρουργική αποκατάσταση.

3. Ανύψωση του ποδιού.

  1. Ξεκούραση της άρθρωσης και ανάπαυση του ασθενούς.
  2. Σταδιακά και προσεκτικά κατά την εξέλιξη της πάθησης, γίνονται ασκήσεις για την αύξηση της δύναμης και της κινητικότητας.

Προσοχή: κατά τις πρώτες 24 ώρες αποφύγετε τα ζεστά μπάνια , τις θερμαντικές αλοιφές και το οινόπνευμα επειδή είναι δυνατόν να προκαλέσουν αύξηση του οιδήματος.

Αν το οίδημα είναι έντονο και το πόδι πονάει όταν στέκεται ο τραυματίας όρθιος (ιδιαίτερα στο εσωτερικό του αστραγάλου) ή αν δυσκολεύεται να βαδίσει, είναι απαραίτητη η ακτινογραφία, γιατί μπορεί να πρόκειται για κάταγμα.

Η κατάλληλη αντιμετώπιση του διαστρέμματος του αστραγάλου, οδηγεί στη μείωση του πόνου, υποχώρηση της φλεγμονής και του οιδήματος. Στις περισσότερες περιπτώσεις, επιτυγχάνεται ίαση μετά από παρέλευση χρονικού διαστήματος 3 έως 8 εβδομάδων.

 

Πρόληψη διαστρέμματος αστραγάλου

Η πρόληψη του στραμπουλήγματος του αστραγάλου είναι σημαντική δεδομένου ότι ο τραυματισμός αυτός είναι από τους συχνότερους τόσο σε αυτούς που κάνουν σπορ όσο και στους υπόλοιπους.

  • Η ορθή επιλογή των παπουτσιών
  • η προθέρμανση πριν από την άσκηση ή το σπορ
  • η εφαρμογή στηρικτικών επιδέσμων στον αστράγαλο, μπορούν να συμβάλουν σημαντικά στην πρόληψη.

 

Παράλληλα όταν κάποιος τρέχει ή ασκείται σε ανώμαλο ή βρεγμένο έδαφος, πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός.

Η αποθεραπεία μετά από την άσκηση είναι καλό να συνοδεύεται από διατάσεις, παρατεταμένες και αργές κινήσεις τεντώματος.

To Kinisis Progen βοηθά στην πρόληψη και την γρήγορη αποκατάσταση από τραυματισμούς και κακώσεις σε μυς, αρθρώσεις, τένοντες και συνδέσμους, όπως τα στραμπουλήγματα.

  1. Εμπλουτίζει το αρθρικό υγρό (σύμπλεγμα θειϊκής χονδροϊτίνης με υαλουρονικό οξύ)
  2. Αυξάνει το πάχος και την ελαστικότητα του χόνδρου (βιοενεργά πεπτίδια κολλαγόνου)
  3. Ενισχύει τη μυϊκή μάζα και τη δύναμη (ουρσολικό οξύ)
  4. Προσφέρει αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη δράση (ουρσολικό οξύ και βιταμίνη C)

 

Πηγή

https://medlabgr.blogspot.com/2014/07/blog-post_13.html

Ο πρόσθιος χιαστός

Η άρθρωση του γόνατος επιτρέπει να λυγίζουμε και να τεντώνουμε το γόνατο όταν περπατάμε.

Αυτή η άρθρωση στηρίζει το βάρος του σώματος και πρέπει να είναι σταθερή, για να μην προκαλείται πτώση. Κατά τις κινήσεις αυτές, η κνήμη περιστρέφεται χωρίς να το συνειδητοποιούμε (αυτές οι κινήσεις ονομάζονται περιστροφικές).

Σε κάθε βήμα τα γόνατα μας δέχονται κρούση με διπλάσια έως τριπλάσια δύναμη από το βάρος μας. Υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο κάνουμε περίπου 6 εκατομμύρια βήματα. Λόγω αυτής της καταπόνησης τα γόνατά μας είναι συχνά η πρώτη άρθρωση στο σώμα που μας προκαλεί προβλήματα.

Ο πρόσθιος χιαστός σύνδεσμος είναι ένας από τους πιο σημαντικούς συνδέσμους και βρίσκεται μέσα στην άρθρωση του γόνατος στο κέντρο της και χιάζεται με τον οπίσθιο χιαστό σύνδεσμο όπως λέει και το όνομά τους.

Προσφέρει μεγάλη σταθερότητα στο γόνατο, αποτρέπει και σταθεροποιεί κινήσεις όπως η υπερβολική στροφή του γόνατος, το υπερβολικό τέντωμα του γόνατος (υπερέκταση) και η πρόσθια μετατόπιση – ολίσθηση της κνήμης σε σχέση με το μηρό.

Ο πρόσθιος χιαστός σύνδεσμος εμποδίζει την πρόσθια μετατόπιση της κνήμης και ο οπίσθιος χιαστός σύνδεσμος την οπίσθια. Ο πρόσθιος χιαστός σύνδεσμος έχει περίπου 33χλ μήκος  και διάμετρο 11χιλ. Μικροσκοπικά, ο σύνδεσμος αποτελείται από ινίδια κολλαγόνου διατεταγμένα κατά κύριο λόγο κατά μήκος.

Ρήξη πρόσθιου χιαστού

Ο τραυματισμός του πρόσθιου χιαστού  αντιπροσωπεύει περίπου το 40% έως 50% του συνόλου των συνδεσμικών κακώσεων του γόνατος

Μηχανισμός ρήξης

Όταν οι κινήσεις του γόνατος όπως η υπερβολική στροφή, υπερέκταση και πρόσθια ολίσθηση της κνήμης γίνουν με μεγάλη δύναμη και σε μεγάλο βαθμό τέτοιο ώστε να ξεπερνά τις δυνάμεις του πρόσθιου χιαστού, έχουμε ρήξη του συνδέσμου.

Χωρίς επαφή

Ο πιο συνηθισμένος μηχανισμός ρήξης του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου είναι ο λεγόμενος μηχανισμός μη επαφής (non-contact mechanism). Χωρίς δηλαδή καμία επαφή με κάτι, συνήθως με το πέλμα <κολλημένο> στο έδαφος και απότομη στροφή του κορμού, νοιώθει κανείς ένα ξαφνικό <κρακ> στο γόνατο που συνοδεύεται από έντονο πόνο.

Με επαφή

Ο δεύτερος μηχανισμός ρήξης του Π.Χ.Σ. (πρόσθιου χιαστού)   είναι ο μηχανισμός επαφής, δηλαδή όταν ένας αντίπαλος πέφτει πάνω στο γόνατο. Σε αυτή την περίπτωση συνήθως η ρήξη του χιαστού είναι συνδυασμένη και με ρήξη άλλων συνδέσμων του γόνατος.

Ομάδες κινδύνου

Ο τραυματισμός είναι πιο συχνός στους νέους αθλητές. Μεταξύ των δραστηριοτήτων που σχετίζονται με τραυματισμό είναι το σκι και το ποδόσφαιρο.

Οι γυναίκες εμφανίζουν υψηλότερη ροπή προς τραυματισμό σε σύγκριση με τους άνδρες (4,5:1) στα περισσότερα αθλήματα, όπως μπάσκετ, βόλεϊ, και ποδόσφαιρο.  Αυτό οφείλεται κυρίως στο ισχνότερο μυϊκό σύστημα, καθώς και σε ορμονικά , ανατομικά και γενετικά αίτια σχετιζόμενα με την παραγωγή κολλαγόνου.

Συμπτώματα

Τα συμπτώματα της ρήξης του πρόσθιου χιαστού μπορούν να ταξινομηθούν ανάλογα με τον αριθμό των ινών που έχουν υποστεί ρήξη.

Σε περίπτωση που ένας  αριθμός ινών (μικρός ή όχι) του συνδέσμου έχει υποστεί ρήξη έχουμε ως αποτέλεσμα μερικό περιορισμό της δραστηριότητας με συνοδό πόνο και οίδημα (πρήξιμο). (μερική ρήξη).

Στην περίπτωση που όλες οι ίνες του συνδέσμου έχουν υποστεί ρήξη έχουμε ως αποτέλεσμα αστάθεια στο γόνατο και μεγάλη απώλεια λειτουργικότητας. Συνήθως τραυματίζονται και άλλες δομές του γόνατος, όπως οι μηνίσκοι και οι πλάγιοι σύνδεσμοι. Σε αυτή την περίπτωση η χειρουργική αποκατάσταση είναι απαραίτητη (ολική ρήξη).

Διάγνωση

Η διάγνωση γίνεται με λήψη του ιστορικού, κλινική εκτίμηση και απεικονιστικές εξετάσεις.

Στο ιστορικό ο ασθενής αναφέρει τον μηχανισμό της κάκωσης και συνήθως την αίσθηση ή τον ήχο του <κρακ> κατά την στροφή του γόνατος.

Στο 99% των περιπτώσεων ο αθλητής θα αναφέρει ότι δεν μπόρεσε να συνεχίσει και βγήκε αμέσως έξω. Συνήθως πρήζεται το γόνατο άμεσα μετά τον τραυματισμό ή τουλάχιστον μέσα στις πρώτες ώρες (αίμαρθρος). Ο ασθενής είναι στην αρχή ανίκανος να περπατήσει και χρησιμοποιεί πατερίτσες.

 

Η τελική επιβεβαίωση γίνεται με την μαγνητική τομογραφία του γόνατος (MRI). Η εξέταση αυτή μας δίνει επίσης πληροφορίες για πιθανό τραυματισμό και άλλων ενδοαρθρικών στοιχείων όπως είναι οι μηνίσκοι (meniscus) και ο αρθρικός χόνδρος (articular cartilage).

Θεραπεία

Η θεραπεία μπορεί να είναι συντηρητική ή χειρουργική αποκατάσταση.

Οι πρώτες 72 ώρες

Η θεραπεία τις πρώτες 72 ώρες έχει ως στόχο την μείωση του πόνου και του οιδήματος γι’ αυτό και εφαρμόζονται τα ακόλουθα 4  βήματα

  1. Κρυοθεραπεία (τοποθετούμε 3 – 4 φορές την ημέρα από 10 λεπτά πάγο)
  2. Ανάρροπη θέση (τοποθετούμε το πάσχον μέλος λίγο πιο ψηλά από το επίπεδο της καρδιάς)
  3. Περίδεση (χρησιμοποιώντας έναν λεπτό επίδεσμο εφαρμόζουμε ελαφριά περίδεση την περιοχή του τραυματισμού με τέτοιον τρόπο έτσι ώστε η πίεση που ασκεί να χαλαρώνει προοδευτικά όσο πλησιάζουμε κεντρικά στο σώμα μας)
  4. Ανάπαυση (κατά την ανάπαυση αποφεύγουμε οποιαδήποτε δραστηριότητα η οποία αυξάνει τον πόνο ή τα συμπτώματα. Είναι ιδανικό να ξαπλώνουμε σε μια άνετη θέση)

Η καλύτερη θεραπεία του συνδέσμου, είναι εκείνη που ταιριάζει ξεχωριστά σε κάθε ασθενή. Τα κριτήρια για το ποια μια θεραπεία (χειρουργική ή μη) θεωρείται ιδανική, εκτός από τη χρονολογική και βιολογική ηλικία του ασθενούς και την έκταση και το είδος των ζημιών που έχουν προκληθεί στο γόνατό του, θα πρέπει να σχετίζονται με τις απαιτήσεις του, καθώς και με το γενικότερο επίπεδο των δραστηριοτήτων του (εργασιακές δραστηριότητες, αθλητισμός, χόμπι κ.λ.π.)

Συντηρητική θεραπεία

Τα γόνατα τα οποία δεν παρουσιάζουν σημαντική αστάθεια δεν χρήζουν θεραπεία συνήθως. Ο ασθενής θα εστιάσει σε ενδυνάμωση των μυών που βοηθούν στην κίνηση του γόνατος

Δίνουμε έμφαση στην ενδυνάμωση των οπίσθιων μηριαίων (hamstrings) οι οποίοι συγκρατούν την κνήμη προς τα πίσω. Για να αποφευχθεί ανισορροπία με τον πρόσθιο μυ (τετρακέφαλο) συνίσταται και ταυτόχρονη, αναλογική ενδυνάμωση του τετρακεφάλου (quadriceps).

Το γόνατο χωρίς χιαστό λειτουργεί φυσιολογικά όταν ο ιδιοκτήτης του κινείται στην ευθεία, ακόμα και αν τρέχει. Ούτε σε πλαϊνές στροφές παρουσιάζει πρόβλημα εφ’ όσον η κίνηση γίνεται προσεκτικά και ελεγχόμενα. Στην ξαφνική στροφή όμως (όταν πέφτουμε σε μια λακκούβα, παραπατάμε, τιναζόμαστε για να πιάσουμε κάτι), το γόνατο εμφανίζει αστάθεια. Αυτό οι ασθενείς το νοιώθουν σαν <ξεκούμπωμα> (<giving way>) της άρθρωσης και το περιγράφουν κλασσικά στον γιατρό στρίβοντας ελαφρά τις δύο γροθιές την μία πάνω στην άλλη (fistsign).

Γι’ αυτο τον λόγο το σπουδαιότερο κομμάτι του προγράμματος αποκατάστασης στοχεύει στην βελτίωση της ιδιοδεκτικότητας. Ιδιοδεκτικότητα (proprioception) λέγεται η αίσθηση η οποία <στέλνει> προς τον εγκέφαλο η κάθε άρθρωση. Γνωρίζουμε, π.χ., όταν καθόμαστε στο τραπέζι πόσο λυγισμένο είναι το γόνατο μας ενώ δεν το βλέπουμε. Η υπόθεση είναι ότι η έμφαση σε ιδιοδεκτικές ασκήσεις μετά από ρήξη του πρόσθιου χιαστού μπορεί σε κάποιο ποσοστό να μειώσει τα επεισόδια αστάθειας διατηρώντας πιο <ξάγρυπνη> την άρθρωση.

Χειρουργική θεραπεία

Οι χειρουργικές θεραπείες αφορούν τη σταθεροποίηση του γόνατος, δηλαδή την όσο το δυνατόν καλύτερη συγκράτηση, ώστε να μην παρατηρείται πρόσθια μετακίνηση της κνήμης.

Οι τεχνικές δυνατότητες είναι πολλές. Η βασική τους αρχή είναι η αντικατάσταση του συνδέσμου που έχει υποστεί ρήξη, από  έναν τένοντα του γόνατος ή άλλου σημείου του σώματος του ασθενούς. Αυτός ο τένοντας παίζει το ρόλο ενός νέου συνδέσμου.

Ακόμα και μετά την επέμβαση πρέπει να είστε προσεκτικός, κυρίως κατά την άσκηση αθλημάτων (ποδόσφαιρο, μπάσκετ, κλπ).

Ένας παρόμοιος τραυματισμός με τον αρχικό, μπορεί να προκαλέσει νέα ρήξη του συνδέσμου.

Αποκατάσταση από το χειρουργείο

Στο χειρουργημένο ασθενή η φυσικοθεραπεία επικεντρώνεται αρχικά στην ανάκτηση του πλήρους εύρους κίνησης της άρθρωσης του γόνατος και την αποφυγή περαιτέρω απώλειας μυϊκής μάζας. Στη συνέχεια, περιλαμβάνει ασκήσεις ενδυνάμωσης διαμορφωμένες ώστε να προστατέψουν τον καινούργιο σύνδεσμο. Στην τελική φάση περιλαμβάνονται εξειδικευμένες ασκήσεις για την επανένταξη του ασθενούς στο άθλημά του.

Επειδή η πλήρης ενσωμάτωση και μετατροπή του μοσχεύματος σε λειτουργικό σύνδεσμο είναι μια διαδικασία που διαρκεί αρκετούς μήνες , μπορεί να χρειαστούν και έξι μήνες πριν την επιστροφή σε έντονες αθλητικές δραστηριότητες.

Ρήξη πρόσθιου χιαστού και Kinisis Progen

H επαναστατική σύνθεση του Kinisis Progen μπορεί να βοηθήσει τόσο στην πρόληψη της ρήξης όσο και την καθημερινότητα της αποκατάσταση σε άτομα με ρήξη χιαστού.

Ανάμεσα στα άλλα του συστατικά, το Κinisis Progen, περιέχει υψηλής καθαρότητας βιοενεργά πεπτίδια κολλαγόνου, που ενεργοποιούν την σύνθεση  κολλαγόνου στον αρθρικό χόνδρο, στους συνδέσμους και τους τένοντες του γονάτου μειώνοντας τον πόνο και το αίσθημα δυσκαμψίας.

 

 

Τι είναι η Τενοντίτιδα; Συμπτώματα Διάγνωση & Θεραπεία

Η τενοντίτιδα,  είναι μια φλεγμονή – ερεθισμός, που προκαλεί  πόνο μέσα ή γύρω από έναν τένοντα, ο οποίος είναι μια ταινία ινώδους ιστού που συνδέει τους μύες με τα οστά και μεταδίδει τη δύναμη και τη δράση του μυός.

τενοντίτιδα Αχίλλειος πτέρνα

Τι προκαλεί τενοντίτιδα;

Η Τενοντίτιδα συχνά προκαλείται από επαναλαμβανόμενες, μικρές κινήσεις στην πληγείσα περιοχή, ή από ένα ξαφνική και  πιο σοβαρό τραυματισμό.

τι προκαλεί τενοντιτιδα

Οι τένοντες έχουν σχεδιαστεί για να αντέχουν στην τέντωμα και στο στρίψιμο, αλλά μπορούν να δημιουργήσουν φλεγμονή από τραυματικές βλάβες που τους αφήνουν με σχισμένες ίνες ή άλλες βλάβες. Μερικές συνηθισμένες αιτίες -δραστηριότητες είναι:

  • Κηπουρική,
  • Ξυλουργική
  • Καθαριότητα
  • Ζωγραφική
  • Τένις
  • Γκολφ
  • Σκι
  • Η λανθασμένη στάση στη δουλειά ή στο σπίτι
  • Επαναλαμβανόμενες κινήσεις. Η επανάληψη κινήσεων στα χέρια και τα πόδια, που κάνουν όσοι εργάζονται πολλές ώρες στον υπολογιστή, οι αθλητές και όσοι ασχολούνται με χειρωνακτικές εργασίες.
  • Τραυματισμοί : Αν χτυπήσετε σε κάποια άρθρωση, μπορεί να τραυματιστεί ο τένοντας ή ακόμη και να «σπάσει» (ρήξη του τένοντα).
  • Άσκηση χωρίς προθέρμανση
  • Φθορά από  άλλες ασθένειες όπως όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, ουρική αρθρίτιδα, ψωριασική αρθρίτιδα, διαταραχές του θυρεοειδούς, ή ασυνήθιστες αντιδράσεις φαρμακευτική αγωγή.
  • Η τενοντίτιδα είναι κοινή στους “πολεμιστές του Σαββατοκύριακου”, οι άνθρωποι που κάνουν δραστηριότητες μόνο τα Σαββατοκύριακα.
  • Περιστασιακά, μια λοίμωξη μπορεί να προκαλέσει τενοντίτιδα, ειδικά λοίμωξη από δάγκωμα γάτας ή σκύλου στο χέρι ή στο δάχτυλο.

 

Ποιος παθαίνει τενοντίτιδα;

Ο καθένας μπορεί να πάρει τενοντίτιδα, αλλά είναι πιο κοινή στους ενήλικες, ειδικά σε εκείνους άνω των 40 ετών. Οι τένοντες ενεργούν λιγότερο ανεκτικοί, λιγότερο ελαστικοί και είναι ευκολότερο να σκιστούν.

Ηλικιωμένοι

Οι ηλικιωμένοι παρουσιάζουν συχνότερα τενοντίτιδες κυρίως στους ώμους, επειδή με την πάροδο του χρόνου οι τένοντες εκφυλίζονται και συγκεντρώνουν άλατα ασβεστίου, με αποτέλεσμα να χάνουν την ελαστικότητα και την ευκινησία τους.

ποιος παθαίνει τενοντίτιδα

Πού εμφανίζεται η τενοντίτιδα;

Η τενοντίτιδα μπορεί να εμφανιστεί σε σχεδόν οποιαδήποτε περιοχή του σώματος όπου ένας τένοντας συνδέεται με έναν μυ. Τα πιο συνηθισμένα μέρη είναι:

  • Βάση του αντίχειρα
  • Αγκώνας
  • Ώμος
  • Ισχίο
  • Γόνατο
  • Αχίλλειος τένοντας

που εμφανίζεται η τενοντίτιδα

 

Ποια είναι τα συμπτώματα της τενοντίτιδας;

Ο πόνος της τενοντίτιδας μπορεί να είναι αρκετός και επιδεινώνεται εάν η βλάβη προχωρήσει λόγω της συνεχιζόμενης χρήσης της άρθρωσης. Οι περισσότερες βλάβες θεραπεύονται σε περίπου δύο έως τέσσερις εβδομάδες, αλλά η χρόνια τενοντίτιδα μπορεί να διαρκέσει περισσότερο από έξι εβδομάδες, συχνά επειδή ο πάσχων δεν δίνει στον τένοντα χρόνο να θεραπευτεί. Σε χρόνιες περιπτώσεις, μπορεί να υπάρξει περιορισμός της κίνησης της άρθρωσης λόγω ουλής ή στένωσης της θήκης του ιστού που περιβάλλει τον τένοντα.

Πως προλαμβάνω την τενοντίτιδα

  1. Άσκηση: Με την κατάλληλη γυμναστική δυναμώνουν οι μύες, γεγονός που βοηθά τις αρθρώσεις και τους τένοντες και τους καθιστά λιγότερο ευάλωτους σε τραυματισμούς.
  2. Ξεκούραση: Όταν εργάζεστε πολλή ώρα ή κάνετε προπόνηση, ξεκουράζετε συχνά τις αρθρώσεις σας κάνοντας διατάσεις. Αν εργάζεστε  αρκετές ώρες στον υπολογιστή, προσέξτε τη στάση σας, που προλαμβάνει τόσο από τους πόνους της πλάτης και της μέσης, όσο κι από τενοντίτιδες. Κάντε μικρά πεντάλεπτα τακτικά διαλείμματα, ανά μια περίπου ώρα, τεντώνοντας τα χέρια σας ή κάνοντας μικρέ μαλάξεις για να τα ξεκουράσεις.

Θεραπεία της τενοντίτιδας

Η αρχική θεραπεία της τενοντίτιδας περιλαμβάνει:

  1. Αποφυγή δραστηριοτήτων που επιδεινώνουν το πρόβλημα
  2. Ανάπαυση της τραυματιζόμενης περιοχής
  3. Βάλτε πάγο ή ψυκτική κρέμα στην περιοχή για 10 λεπτά 3-4 φορές την ημέρα, ώστε να περιορίσετε τον πόνο και το πρήξιμο
  4. Λαμβάνοντας αντι-φλεγμονώδη φάρμακα ή κρέμες

Αν δεν βελτιωθεί η κατάσταση;

Εάν η κατάσταση δεν βελτιωθεί σε μια εβδομάδα, επισκεφτείτε το γιατρό σας. Μπορεί να χρειαστείτε πιο προηγμένες θεραπείες, όπως:

  1. Ενέσεις με κορτικοστεροειδή: Τα κορτικοστεροειδή (συχνά αποκαλούμενα απλά “στεροειδή”) χρησιμοποιούνται συχνά επειδή δουλεύουν πολύ γρήγορα στη μείωση της φλεγμονής και του πόνου.
  2. Φυσικοθεραπεία: O φυσιοθεραπευτής σας θα εφαρμόσει εξειδικευμένες τοπικές θεραπείες, όπως οι θεραπείες θερμότητας με χρήση υπερήχων, μασάζ κλπ. Ο φυσιοθεραπευτής, επίσης, θα σας καθοδηγήσει μέσα από ένα πρόγραμμα αποκατάστασης που θα σας βοηθήσει να ανακτήσετε δύναμη, κινητικότητα και λειτουργικότητα. Το χρονικό διάστημα για την αποκατάσταση ποικίλλει ανάλογα με τον τύπο και τη σοβαρότητα της τενοντίτιδας. Για παράδειγμα, η τενοντίτιδα του Αχιλλείου  μπορεί να απαιτήσουν αρκετούς μήνες αποκατάστασης
  3. Χειρουργική: Αυτό είναι σπάνια απαραίτητο για σοβαρά προβλήματα που δεν ανταποκρίνονται σε άλλες θεραπείες.

Υπάρχει κάτι απλό και γρήγορο που μπορώ να κάνω για την πρόληψη και θεραπεία της τενοντίτιδας;

H επαναστατική σύνθεση του Kinisis Progen μπορεί να βοηθήσει τόσο στην πρόληψη όσο και στην αποθεραπεία της τενοντίτιδα. Η μοναδική του σύνθεση προσφέρει καλύτερη στήριξη και κίνηση της άρθρωσης μειώνοντας τους κραδασμούς καθώς:

  1. Εμπλουτίζει το αρθρικό υγρό (σύμπλεγμα θειϊκής χονδροϊτίνης με υαλουρονικό οξύ)
  2. Αυξάνει το πάχος και την ελαστικότητα του χόνδρου (βιοενεργά πεπτίδια κολλαγόνου)
  3. Ενισχύει τη μυϊκή μάζα και τη δύναμη (ουρσολικό οξύ) του τετρακέφαλου
  4. Προσφέρει αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη δράση (ουρσολικό οξύ και βιταμίνη C)