Setting

Forgot Password

Language:
  • en
  • ru
  • fr
  • fr
Currency :

Τι είναι η τενοντίτιδα και ποιες  οι συνηθέστερες αιτίες που την προκαλούν;

Με τον όρο τενοντίτιδα εννοούμε τη φλεγμονή ενός τένοντα.

Οι τένοντες είναι ινώδεις σχηματισμοί σαν σχοινιά, μέσω των οποίων πραγματοποιείται η κίνηση των δακτύλων μας, του χεριού μας.

Όταν οι τένοντες αναγκαστούν να δουλέψουν έντονα και παρατεταμένα, ερεθίζονται και δημιουργούν μια φλεγμονή. Η φλεγμονή αυτή είναι γνωστή ως τενοντίτιδα ή τενοντοελυτρίτιδα (φλεγμονή στο τενόντιο έλυτρο, στο εξωτερικό περίβλημα του τένοντα).

Τενοντίτιδα καρπού

Αίτια Τενοντίτιδας καρπού

Η τενοντίτιδα ανήκει στις παθήσεις από υπέρχρηση, δηλαδή στις παθήσεις που οφείλονται στην εκτέλεση πολλών, συχνών και επαναλαμβανόμενων κινήσεων.

Τέτοιες κινήσεις είναι η υπερβολική χρήση υπολογιστή, η χρήση μουσικού οργάνου, κινήσεις που επαναλαμβάνονται πολλές φορές μέσα στην ημέρα.

Ακόμα και ασθενείς που ασχολούνται με χειρωνακτική εργασία μπορούν να εμφανίσουν τενοντίτιδες.

Όταν ο μυς δουλεύει παραπάνω από τις δυνατότητες τους, ο τένοντας κουράζεται και δημιουργείται φλεγμονή.

Η ηλικία επίσης είναι επιβαρυντική γιατί οι τένοντες με τα χρόνια χάνουν την ελαστικότητα τους. Η ρευματοειδής αρθρίτιδα, η ουρική αρθρίτιδα, ο σακχαρώδης διαβήτης και οι παθήσεις του θυρεοειδούς σχετίζονται με την ανάπτυξη τενοντίτιδων.

κιθάρα και τενοντίτιδα

Ομάδες κινδύνου

Είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς όσοι εργάζονται πολλές ώρες στον υπολογιστή, παίζουν επαγγελματικά πιάνο ή άλλα μουσικά όργανα, ασχολούνται με ενόργανη γυμναστική ή την άρση βαρών.

Συμπτώματα τενοντίτιδας καρπού

Διάγνωση τενοντίτιδας

Κύριο σύμπτωμα της νόσου είναι ο πόνος και η δυσλειτουργία του χεριού.

Ο πόνος είναι κατά μήκος της διαδρομής του τένοντα, που μπορεί να αντανακλά σε όλο το άκρο. Ο πόνος σε σοβαρότερες περιπτώσεις μπορεί να είναι σε ηρεμία ή και τις νυχτερινές ώρες.

Σε κάποιες  περιπτώσεις μπορεί να συνυπάρχει τριγμός κατά την κίνηση ή και το δάκτυλο να κλειδώνει.

Σε άλλες περιπτώσεις μπορεί επίσης να προκαλείται πρήξιμο στην περιοχή του πόνου που οφείλεται στο οίδημα του τενόντιου ελύτρου.

Μετά την πάροδο της οξείας φάσης, παραμένει πάντα μία ευαισθησία στην περιοχή με συνέπεια η επιστροφή στην εργασία να συνοδεύεται από συχνές υποτροπές με τελικό αποτέλεσμα το χρόνιο πόνο.

Θεραπεία

Η τενοντίτιδα είναι μία ενοχλητική κατάσταση και μερικές φορές η αντιμετώπιση και η θεραπεία δεν είναι εύκολη κατάσταση.

Οι τενοντίτιδες δεν χρειάζονται ιδιαίτερες εξετάσεις για να διαγνωστούν. Η κλινική εξέταση και το λεπτομερές ιστορικό είναι το πιο σημαντικό.

Ο υπερηχογραφικός έλεγχος  μπορεί να ενισχύσει την διάγνωση που ήδη έχει τεθεί με την κλινική εξέταση.

τενοντίτιδα και πάγος

Η θεραπεία της τενοντίτιδας καρπού  περιλαμβάνει:

  • Διακοπή όλων των δραστηριοτήτων που συμμετέχει η συγκεκριμένη άρθρωση: Το πρώτο βήμα στην αντιμετώπιση της τενοντίτιδας είναι να αποφεύγουμε τις κινήσεις που δημιουργούν τον πόνο. Αυτό σημαίνει θα πρέπει να απέχουμε από εκείνη τη δραστηριότητα που σχετίζεται με τα συμπτώματά μας ώστε να δώσουμε στον τένοντα χρόνο για να επουλωθεί.
  • Εφαρμογή πάγου: Τοπική εφαρμογή πάγου ή ψυκτικών αλοιφών για 10λεπτά 3-4 φορές την ημέρα για τις πρώτες 48-72 ώρες της εμφάνισης των οξέων συμπτωμάτων.
    Προσοχή χρειάζεται στο να μην τοποθετείται ο πάγος σε άμεση επαφή με το δέρμα αλλά να παρεμβάλλεται ένα ύφασμα (πετσέτα) για να το προστατεύει.
  • Παυσίπονα, αντιφλεγμονώδη: Τα αντιφλεγμονώδη φάρμακα βοηθάνε στην καταπολέμηση του πόνου και της φλεγμονής. Προσοχή να δίνονται μόνο με ιατρική συνταγή ειδικά λόγω των αντενδείξεων στην λήψη αυτών των φαρμάκων όπως έλκος στομάχου, υπέρταση, αλλεργίες, αντιπηκτική θεραπεία κ.ά.
  • Φυσικοθεραπεία (laser,ιοντοφορήσεις)
  • Χρήση νάρθηκα: Χρήσιμος μπορεί να είναι ένας νάρθηκας που να προστατεύει την πάσχουσα άρθρωση για ένα εύλογο χρονικό διάστημα.

Όταν όμως τα συμπτώματα επιμείνουν και η συντηρητική θεραπεία αποτύχει, ενδείκνυται εκτεταμένη μελέτη και θεραπεία από ειδικό γιατρό που μπορεί να προτείνει από ενέσεις κορτιζόνης  μέχρι χειρουργική θεραπεία.

Πρόληψη

Πρέπει να αναθεωρηθεί ο τρόπος με τον οποίο εργάζεστε. Μιλάμε για τις  περιπτώσεις χειρονακτικής εργασίας, δηλαδή άτομα που δουλεύουν σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές, οδοντοτεχνίτες, κομμωτές, ράφτες, ηλεκτρολόγους, ελαιοχρωματιστές κλπ αλλά και σε άτομα τα οποία η δουλειά τους απαιτεί επαναλαμβανόμενες κινήσεις του καρπού για μεγάλα χρονικά διαστήματα.

Ο πάγκος της εργασίας να παρέχει στήριξη των αγκώνων και των καρπών, να γίνονται συχνά διαλείμματα και να γίνονται διατατικές ασκήσεις, οι οποίες σας έχουν δοθεί από τον φυσικοθεραπευτή σας.

Προληπτικά μπορούμε να εφαρμόζουμε πάγο κάθε 2 ή 3 μέρες προκειμένου να διώξουν τυχών φλεγμονές που πάνε να δημιουργηθούν.

H επαναστατική σύνθεση του Kinisis Progen μπορεί να βοηθήσει τόσο στην πρόληψη όσο και στην αποθεραπεία της τενοντίτιδας. Η μοναδική του σύνθεση προσφέρει καλύτερη στήριξη και κίνηση της άρθρωσης καθώς:

 

  • Εμπλουτίζει το αρθρικό υγρό (σύμπλεγμα θειϊκής χονδροϊτίνης με υαλουρονικό οξύ)
  • Αυξάνει το πάχος και την ελαστικότητα του χόνδρου (βιοενεργά πεπτίδια κολλαγόνου)
  • Ενισχύει τη μυϊκή μάζα και τη δύναμη (ουρσολικό οξύ) του τετρακέφαλου
  • Προσφέρει αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη δράση (ουρσολικό οξύ και βιταμίνη C)

Το διάστρεμμα αστραγάλου ή διάστρεμμα ποδοκνημικής είναι η συχνότερη μορφή τραυματισμού αθλητών.

Το στραμπούληγμα του αστραγάλου είναι η συχνότερη μορφή τραυματισμού στην περιοχή του  αστραγάλου και  το καλοκαίρι. Ο λόγος είναι ότι το καλοκαίρι λόγω των ανοιχτών παπουτσιών και του εδάφους στη φύση, παραπατάμε ευκολότερα.

στραμπούληγμα αστραγάλου

Αστράγαλος

Όταν τρέχουμε, πηδούμε, αλλάζουμε κατεύθυνση ή κάνουμε περιστροφικές κινήσεις, ο αστράγαλος απορροφά σημαντικό μέρος των τρανταγμάτων.
Μια ξαφνική κίνηση, ένα στραβοπάτημα, μια πτώση, μια αδέξια στροφή, μια σύγκρουση του ποδιού, μπορεί να μεταφέρει ένα ασυνήθιστα μεγάλο βάρος στον αστράγαλο.

Σε μια άτυχη στιγμή (αναπάντεχο σκαλοπάτι, λακκούβα, ξαφνική ολισθηρότητα κλπ.), το πόδι μας μπορεί να γυρίσει απότομα με αποτέλεσμα να τραυματιστούν οι πλάγιοι σύνδεσμοι της ποδοκνημική

 

Διάστρεμμα ή Στραμπούληγμα  αστραγάλου

Διάστρεμμα είναι η τραυματική ρήξη (διατομή) διαφόρων συνδέσμων της αρθρώσεως αλλά χωρίς κάταγμα στα οστά.

Η λέξη διάστρεμμα είναι αρχαία ελληνική προερχόμενη από την λέξη διαστρέφω (δια + στρέφω = το διαστρεβλώνω, παραμορφώνω).

Στην νεοελληνική καθομιλουμένη το διάστρεμμα αποκαλείται στραμπούληγμα (ιταλικής ετυμολογίας από το strambare και strangulare)και λανθασμένα μεταφράζεται στα λεξικά ως εξάρθρωση (βγάλσιμο).

 

Το οξύ διάστρεμμα του αστραγάλου αποτελεί περίπου το 3% – 5% των περιπτώσεων των ασθενών που επισκέπτονται τα τμήματα επειγόντων περιστατικών των νοσοκομείων. Εκτιμάται επίσης ότι αποτελούν το 40% των ατυχημάτων που συμβαίνουν σε αθλήματα.

Τα διαστρέμματα ταξινομούνται σε 3 βαθμούς σοβαρότητας ανάλογα με το πόση ζημιά έχουν υποστεί οι σύνδεσμοι της ποδοκνημικής άρθρωσης. Στο διάστρεμμα πρώτου βαθμού, υπάρχει διάταση των συνδέσμων ενώ στο δεύτερο βαθμό υπάρχει μερική ρήξη τους. Στο διάστρεμμα τρίτου βαθμού υπάρχει πλήρης ρήξη του συμπλέγματος των συνδέσμων.

Ανάλογα με το βαθμό σοβαρότητας του διαστρέμματος στον αστράγαλο, ο ασθενής παρουσιάζει έντονο πόνο, οίδημα, αιμάτωμα, αδυναμία ή δυσκολία βάδισης και αστάθεια της άρθρωσης.

Η άρθρωση που παθαίνει πιο συχνά διάστρεμμα είναι ο αστράγαλος, από στραβοπάτημα με το έξω μέρος του πέλματος, που μπορεί να τεντώσει ή να σκίσει τους συνδέσμους που συγκρατούν την άρθρωση του αστραγάλου.

Διάστρεμμα - στραμπούληγμα

Μπορεί επίσης να πειραχτεί ο θύλακας που περιβάλλει την άρθρωση. Το διάστρεμμα προκαλεί επώδυνο πρήξιμο στην άρθρωση, που γίνεται πιο επώδυνο με την κίνηση. Ένα βαρύ διάστρεμμα μπορεί να μην ξεχωρίζει από ένα κάταγμα. Αν αμφιβάλλετε, αντιμετωπίστε το σαν κάταγμα.

Αίτια στραμπουλήγματος

Το αυξημένο σωματικό βάρος, η απουσία σωματικής άσκησης, ορισμένα σπορ όπως για παράδειγμα το ποδόσφαιρο ή το μπάσκετ, συσχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο για στραμπούληγμα του αστραγάλου. Επίσης η κακή επιλογή παπουτσιών είναι ακόμη ένας παράγοντας που συμβάλλει στην πρόκληση διαστρέμματος.

Ορισμένα άτομα λόγω του ότι έχουν αδυναμία των μυών ή χαλαρούς συνδέσμους, παρουσιάζουν προδιάθεση στα διαστρέμματα του αστραγάλου.

Συμπτώματα στραμπουλήγματος

Η σοβαρότητα των συμπτωμάτων θα εξαρτηθεί από το βαθμό βλάβης που έχουν υποστεί οι σύνδεσμοι της άρθρωσης, όπως επίσης οι μυς και τα οστά της.

Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν:

  • Πόνο
  • Οίδημα (πρήξιμο)
  • Αιμάτωμα
  • Εκχύμωση

 

Πρώτες βοήθειες

Επίδεσμος στον αστράγαλο

Οι βασικές αρχές της αντιμετώπισης του στραμπουλήγματος του αστραγάλου περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

  1. Βοηθήστε τον τραυματία να καθίσει σε άνετη θέση και βάλτε στην άρθρωση κρύες κομπρέσες επί 30 λεπτά.
  2. Τοποθέτηση πιεστικού επιδέσμου στον αστράγαλο και ακινητοποίηση της άρθρωσης. Φέρτε τον επίδεσμο από πάνω και γύρω από τον αστράγαλο. Συνεχίστε το δέσιμο με επίδεσμο σε σχήμα 8, με κάθε στροφή επιδέσμου να επικαλύπτει την προηγούμενη κατά τα 3/4 του πλάτους της.

Στραμπούληγμα αστραγάλου: Πώς να δέσετε σωστά τον ελαστικό επίδεσμο

Στο βίντεο που ακολουθεί, μπορείτε να δείτε τον σωστό τρόπο δεσίματος του τραυματισμένου αστραγάλου με επίδεσμο.

 

Ανάλογα με τη σοβαρότητα της περίπτωσης, ο γιατρός θα αποφασίσει εάν ένας επίδεσμος είναι αρκετός ή εάν χρειάζεται γύψος, νάρθηκας ή χειρουργική αποκατάσταση.

3. Ανύψωση του ποδιού.

  1. Ξεκούραση της άρθρωσης και ανάπαυση του ασθενούς.
  2. Σταδιακά και προσεκτικά κατά την εξέλιξη της πάθησης, γίνονται ασκήσεις για την αύξηση της δύναμης και της κινητικότητας.

Προσοχή: κατά τις πρώτες 24 ώρες αποφύγετε τα ζεστά μπάνια , τις θερμαντικές αλοιφές και το οινόπνευμα επειδή είναι δυνατόν να προκαλέσουν αύξηση του οιδήματος.

Αν το οίδημα είναι έντονο και το πόδι πονάει όταν στέκεται ο τραυματίας όρθιος (ιδιαίτερα στο εσωτερικό του αστραγάλου) ή αν δυσκολεύεται να βαδίσει, είναι απαραίτητη η ακτινογραφία, γιατί μπορεί να πρόκειται για κάταγμα.

Η κατάλληλη αντιμετώπιση του διαστρέμματος του αστραγάλου, οδηγεί στη μείωση του πόνου, υποχώρηση της φλεγμονής και του οιδήματος. Στις περισσότερες περιπτώσεις, επιτυγχάνεται ίαση μετά από παρέλευση χρονικού διαστήματος 3 έως 8 εβδομάδων.

 

Πρόληψη διαστρέμματος αστραγάλου

Η πρόληψη του στραμπουλήγματος του αστραγάλου είναι σημαντική δεδομένου ότι ο τραυματισμός αυτός είναι από τους συχνότερους τόσο σε αυτούς που κάνουν σπορ όσο και στους υπόλοιπους.

  • Η ορθή επιλογή των παπουτσιών
  • η προθέρμανση πριν από την άσκηση ή το σπορ
  • η εφαρμογή στηρικτικών επιδέσμων στον αστράγαλο, μπορούν να συμβάλουν σημαντικά στην πρόληψη.

 

Παράλληλα όταν κάποιος τρέχει ή ασκείται σε ανώμαλο ή βρεγμένο έδαφος, πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός.

Η αποθεραπεία μετά από την άσκηση είναι καλό να συνοδεύεται από διατάσεις, παρατεταμένες και αργές κινήσεις τεντώματος.

To Kinisis Progen βοηθά στην πρόληψη και την γρήγορη αποκατάσταση από τραυματισμούς και κακώσεις σε μυς, αρθρώσεις, τένοντες και συνδέσμους, όπως τα στραμπουλήγματα.

  1. Εμπλουτίζει το αρθρικό υγρό (σύμπλεγμα θειϊκής χονδροϊτίνης με υαλουρονικό οξύ)
  2. Αυξάνει το πάχος και την ελαστικότητα του χόνδρου (βιοενεργά πεπτίδια κολλαγόνου)
  3. Ενισχύει τη μυϊκή μάζα και τη δύναμη (ουρσολικό οξύ)
  4. Προσφέρει αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη δράση (ουρσολικό οξύ και βιταμίνη C)

 

Πηγή

https://medlabgr.blogspot.com/2014/07/blog-post_13.html

Πόνος στον ώμο

O ώμος

Ο ώμος είναι στην πραγματικότητα αρκετές αρθρώσεις που σε συνδυασμό με τένοντες και μυς της περιοχής επιτρέπουν στο άνω άκρο να παρουσιάζει μεγάλο εύρος κίνησης ώστε να εξυπηρετούμαστε.

Τενοντίτιδα στον ώμο

 

Πόνος στον ώμο

Η περιοχή του ώμου  εμφανίζει αυξημένη νοσηρότητα (πόνο, αστάθεια, δυσκαμψία).

Οι παθήσεις του ώμου στο γενικό πληθυσμό είναι ιδιαίτερα συχνές και είναι δεύτερες σε συχνότητα μετά τις παθήσεις της μέσης. Περίπου το 15% των ανθρώπων θα παρουσιάσει σε κάποια στιγμή της ζωής του κάποιο πρόβλημα στον ώμο, το οποίο θα χρειαστεί θεραπεία. Σε ειδικές και ετερογενείς ομάδες όπως είναι οι αθλητές, οι χειρώνακτες και οι ημιπληγικοί, η συχνότητα των παθήσεων του ώμου αυξάνεται σημαντικά πλησιάζοντας το 50%.

Ο πόνος στον ώμο μπορεί να υπάρχει όταν κινείται η άρθρωση ή καθόλη την διάρκεια της ημέρας. Μπορεί ακόμη να υπάρχουν περίοδοι που εξαφανίζεται τελείως και περίοδοι που ο πόνος να γίνεται τόσο ισχυρός που ο ασθενής δεν μπορεί να κοιμηθεί και αναζητεί ιατρική βοήθεια.

Τα αίτια του πόνου στον ώμο

Τα περισσότερα προβλήματα που αφορούν την περιοχή του ώμου αφορούν περισσότερο τα «μαλακά μόρια» (μυς, συνδέσμους, τένοντες), παρά τα οστά και εμπίπτουν συνήθως σε 3 κατηγορίες παθήσεων:

  1. Τενοντίτιδες
  2. Tραυματισμός-αστάθεια
  3. Φλεγμονές (Θυλακίτιδες)
  4. Αρθρίτιδα

Σπανιότερα αίτια πόνου μπορεί να είναι οι όγκοι, φλεγμονές και παθήσεις νεύρων.

Τενοντίτιδα ώμου

Ο τένοντας είναι ένα «κορδόνι» που συνδέει το μυ με το οστό. Η τενοντίτιδα είναι συχνά αποτέλεσμα φθοράς που συμβαίνει με την πάροδο των ετών. Ουσιαστικά υπάρχουν 3 είδη τενοντίτιδας:

  1. οξεία τενοντίτιδα σε ένα ήδη «ταλαιπωρημένο» από υπερχρήση τένοντα (λόγω αθλητικών δραστηριοτήτων ή εργασίας)
  2. χρόνια τενοντίτιδα που είναι αποτέλεσμα εκφύλισης λόγω ηλικίας
  3. ρήξη τένοντα μετά από οξύ τραυματισμό ή εκφύλιση. Πιο συχνή είναι η ρήξη του «στροφικού πετάλου» το οποίο είναι μια συνάθροιση τενόντων που προσφέρει στον ώμο κίνηση και σταθερότητα

Αστάθεια ώμου

Αστάθεια στον ώμο είναι το αίσθημα που έχει ο ασθενής ότι ο ώμος φεύγει από τη θέση του, πλήρως ή μερικώς (εξάρθρημα ή υπεξάρθρημα).

Συνηθέστερα ο ασθενής έχει τραυματιστεί στον ώμο, ο οποίος εξαρθρώνεται πλήρως λόγω πλήρους αποκόλλησης των συνδέσμων από την ωμοπλάτη ή την κεφαλή του βραχιονίου.

Αφού αναταχθεί ο ώμος, ο ασθενής είναι δυνατό να παρουσιάσει επεισόδια αστάθειας, πλήρη ή ατελή. Σε νέους ηλικίας κάτω των 25 ετών η πιθανότητα νέου εξαρθρήματος προσεγγίζει το 100% και για αυτό το λόγο στην ηλικιακή αυτή ομάδα συνιστάται η χειρουργική θεραπεία αμέσως μετά το πρώτο επεισόδιο εξαρθρήματος.

Φλεγμονές ώμου

Πολλές φορές η υπερβολική χρήση του ώμου μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τη φλεγμονή του θυλάκου («σάκος» με υγρό που βοηθάει στην κίνηση της άρθρωσης μειώνοντας τις τριβές). Αυτό έχει ως αποτέλεσμα αρχικά τον πόνο και τον περιορισμό της κίνησης της άρθρωσης, ενώ μπορεί να καταλήξει σε μεγάλη δυσκαμψία του ώμου, μια κατάσταση που ονομάζουμε «παγωμένο ώμο» και η οποία χρειάζεται ιατρική παρακολούθηση και θεραπεία.

 

Αρθρίτιδα ώμου

Αρθρίτιδα ώμου

 

Ο πόνος στον ώμο μπορεί να είναι και το αποτέλεσμα αρθρίτιδας. Υπάρχουν πολλοί τύποι αρθρίτιδας, αλλά γενικά περιλαμβάνουν τη φθορά και εκφύλιση του χόνδρου, τη φλεγμονή, το οίδημα, τη δυσκαμψία και τον πόνο της άρθρωσης. Η αρθρίτιδα μπορεί να σχετίζεται με τραυματισμούς από αθλητικές δραστηριότητες ή την εργασία. Στην προσπάθειά τους οι ασθενείς να μην πονάνε καταφεύγουν συχνά σε περιορισμό της κίνησης του ώμου γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα τη δυσκαμψία της άρθρωσης.

Διάγνωση Παθήσεων ώμου

παθήσεις του ώμου

Ο ειδικός θα πρέπει να προσδιορίσει την αιτία του πόνου και να προτείνει την κατάλληλη θεραπεία. Αυτό επιτυγχάνεται με

  1. τη λήψη ενός καλού ιστορικού (πώς άρχισε ο πόνος, διάρκεια αυτού, άλλα προβλήματα υγείας, επάγγελμα κτλ)
  2. την ενδελεχή κλινική εξέταση (σημεία πόνου, εύρος κίνησης άρθρωσης, μυϊκή ισχύς κτλ)
  3. την ακτινολογική εξέταση εφόσον κριθεί αναγκαία
  4. τη μαγνητική τομογραφία
  5. άλλες εξετάσεις (ηλεκτρομυογράφημα, κτλ)

Θεραπεία

Φυσικοθεραπεία ώμου

 

Για την αντιμετώπιση του πόνου συνήθως παίρνουμε ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα μέτρα

  • Ανάπαυση και αποφυγή κινήσεων στην άρθρωση (π.χ. επίδεση, νάρθηκες)
  • Εφαρμογή πάγου
  • Κοινά παυσίπονα, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη
  • Σταδιακή κινητοποίηση της άρθρωσης
  • Μετά την υποχώρηση των συμπτωμάτων, φυσικοθεραπεία και ειδικές ασκήσεις ενδυνάμωσης
  • Ένα συμπλήρωμα διατροφής που προσφέρει καλύτερη στήριξη και κίνηση της άρθρωσης

Πρόληψη

Προληπτικά μέτρα για αποφυγή καταστάσεων που προκαλούν πόνο στον ώμο, είναι:

  • Σωστή στάση του σώματος
  • Αποφυγή καταπόνησης και υπερβολικής χρήσης του ώμου – συχνά διαλείμματα
  • Κατάλληλο πρόγραμμα ασκήσεων για ενδυνάμωση των μυών
  • Σε αθλητικές δραστηριότητες που καταπονούν τον ώμο, σωστή προθέρμανση πριν και διατάσεις μετά. Χρήση κατάλληλου εξοπλισμού

H επαναστατική σύνθεση του Kinisis Progen μπορεί να βοηθήσει τόσο στην πρόληψη όσο και στην αποθεραπεία των παθήσεων του ώμου Η μοναδική του σύνθεση προσφέρει καλύτερη στήριξη και κίνηση της άρθρωσης καθώς:

  1. Εμπλουτίζει το αρθρικό υγρό (σύμπλεγμα θειϊκής χονδροϊτίνης με υαλουρονικό οξύ)
  2. Αυξάνει το πάχος και την ελαστικότητα του χόνδρου (βιοενεργά πεπτίδια κολλαγόνου)
  3. Ενισχύει τη μυϊκή μάζα και τη δύναμη (ουρσολικό οξύ)
  4. Προσφέρει αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη δράση (ουρσολικό οξύ και βιταμίνη C)

πρόληψη στον ώμο

 

H επικονδυλίτιδα του αγκώνα συνιστά μια πάθηση κατά την οποία αναπτύσσεται έντονος πόνος στην έξω ή την έσω πλευρά του αγκώνα (στους επικόνδυλους) και οφείλεται σε έντονη και παρατεταμένη χρήση του αγκώνα (σύνδρομο υπέρχρησης). Συμβαίνει συνήθως σε ασθενείς που κάνουν χειρωνακτικές εργασίες και η συμπτωματολογία της μπορεί να είναι έντονη και χρόνια. Η επικονδυλίτιδα μπορεί να αφορά την έξω ή την έσω πλευρά του αγκώνα. Και στις δύο περιπτώσεις η συχνή σύσπαση των μυών που καταφύονται στην έξω ή την έσω πλευρά του αγκώνα προκαλεί υπέρμετρη φόρτιση και τραυματισμό των τενόντων της περιοχής μ’ αποτέλεσμα πόνο και ευαισθησία. Παρόμοια συμπτώματα βέβαια μπορούν ν’ αναπτυχθούν και με άμεσο τραυματισμό (λχ πτώση, σύγκρουση).

Η έξω επικονδυλίτιδα ονομάζεται και tennis elbow καθώς παρατηρείται συχνά στους τενίστες. Σχετίζεται με τη τενοντίτιδα των μυών που εκτείνουν τον καρπό και το χέρι καθώς αυτοί καταφύονται στον έξω επικόνδυλο του αγκώνα.

Η έσω επικονδυλίτιδα ονομάζεται και golfer elbow καθώς παρατηρείται συχνά στους γκολφερ. Σχετίζεται με τη τενοντίτιδα των μυών που κάμπτουν τον καρπό και το χέρι καθώς αυτοί καταφύονται στον έσω επικόνδυλο του αγκώνα.

Ο πόνος μπορεί να εντοπίζεται στο σημείο όπου οι τένοντες προσφύονται στον έξω επικόνδυλο ή και κατά μήκος των μυών στο αντιβράχιο. Ο πόνος εμφανίζεται ή/και επιδεινώνεται κατά τη διάρκεια ή μετά από βαρειά χειρονακτική εργασία.

Σε σοβαρές περιπτώσεις εμφανίζεται ακόμα και κατά την προσπάθεια να σηκώσει κανείς ένα ελαφρύ αντικείμενο ή να σφίξει κάτι με τη γροθιά του (πχ να ξεβιδώσει ένα καπάκι).

Στοιχεία ανατομικής

Ο αγκώνας επιτρέπει τις κινήσεις κάμψης και έκτασης του βραχίονα, καθώς και τις στροφικές κινήσεις του χεριού. Είναι μια άρθρωση που τα οστά συνδέονται μεταξύ τους για να επιτρέπεται η κίνηση τους προς όλες τις κατευθύνσεις. Οι τένοντες λειτουργούν ως προσφύσεις των μυών στα οστά. Όταν σηκώνετε το άκρο χέρι προς τα πάνω, οι εκτείνοντες μύες συστέλλονται και βραχύνονται. Τραβούν τους τένοντες, οι οποίοι με τη σειρά τους τραβούν τα οστά και ο καρπός λυγίζει.

Οι μύες, πού επιτελούν την έκταση του καρπού (εκτείνοντες) προσφύονται στην έξω επιφάνεια του αγκώνα και αποτελούνται από ένα κοινό τένοντα. Οι τένοντες αποτελούνται από ίνες, που σαν κύριο συστατικό τους είναι το κολλαγόνο.

Οι επιμήκεις αυτές ίνες του κολλαγόνου προσδίδουν στους τένοντες την αντοχή στις διατατικές δυνάμεις.

Κατά τη διάρκεια μιας κίνησης (άρση βάρους, χτύπημα της ρακέτας, προσπάθεια να βιδώσουμε με κατσαβίδι) οι μύες συσπώνται, η δύναμη αυτή μεταφέρεται στον κοινό τένοντα και στο σημείο της πρόσφυσής του στον επικόνδυλο.

Αιτιολογία

Η υπερχρήση των μυών και τενόντων του αντιβραχίου είναι η πιο συχνή αιτία. Πολλές φορές η επανάληψη κινήσεων απλών προκαλεί την φλεγμονή του κοινού τένοντα και την μερική ρήξη των ινών του. Το κάρφωμα, βίδωμα, άρση βαριών αντικειμένων μπορεί να προκαλέσει την επικονδυλίτιδα. Ο οργανισμός κινητοποιεί μηχανισμούς για την επούλωση αυτών των μικρών ρήξεων. Η συνεχιζόμενη χρήση όμως του χεριού, και η επανάληψη των ίδιων κινήσεων, προκαλούν νέες ρήξεις. Έτσι εμφανίζεται ουλώδης ιστός μέσα στη μάζα του τένοντα, με αποτέλεσμα ελάττωση της αντοχής και πόνο.

Συμπτώματα

  • Πόνος στην έξω ή έσω πλευρά του αγκώνα.
  • Ευαισθησία εντοπισμένη στον έξω κόνδυλο του βραχιονίου (οστική προεξοχή στην έξω επιφάνεια του αγκώνα) ή στην έσω επικονδυλίτιδα στην μέσα πλευρά του αγκώνα
  • Επώδυνες κινήσεις – κυρίως η έκταση του καρπού και η άρση αντικειμένων – και ο δραγμός (γροθιά). Δραστηριότητες που απαιτούν χρήση των μυών που εκτείνουν τον αγκώνα ( ένα μπουκάλι νερό) είναι χαρακτηριστικά επώδυνες.
  • Πρωινή δυσκαμψία

Διάγνωση

Η διαδικασία της διάγνωσης περιλαμβάνει ένα λεπτομερές ιστορικό του ασθενούς, για τα συμπτώματα, τον τρόπο και την διάρκεια που εμφανίζονται, καθώς και πιθανές αιτίες που ο ασθενής μπορεί να ενοχοποιήσει.

Ο γιατρός πιέζει το σημείο του επικονδύλου, για να διαπιστώσει αν πονάτε. Στη συνέχεια, σας ζητάει να σηκώσετε τα δάχτυλά σας, ενώ την ίδια στιγμή τα πιέζει προς την αντίθετη κατεύθυνση, ασκώντας αντίσταση. Η κίνηση αυτή ενεργοποιεί τους εκτείνοντες μυς. Εάν κατά την εξέταση αυτή νιώθετε πόνο, συμπεραίνουμε, συνήθως, ότι το πρόβλημα είναι επικονδυλίτιδα.

Οι ακτινογραφίες δεν παρέχουν κάποια πληροφορία, εκτός αν συνυπάρχει οστικό υπόστρωμα (ρευματοειδής αρθρίτιδα).

Ο έλεγχος με μαγνητική τομογραφία μπορεί να αναδείξει πρώιμες ρήξεις του τένοντα.

Θεραπεία

Χωρίς θεραπεία, ο αγκώνας γίνεται συνεχώς πιο επώδυνος. Ο πόνος γίνεται τόσο έντονος, σε σημείο να εμποδίζει την εργασία σας, ιδιαίτερα αν ασκείτε χειρωνακτικό επάγγελμα.

Η συντηρητική αντιμετώπιση περιλαμβάνει:

  • ανάπαυση και παύση των κινήσεων που προκαλούν πόνο.
  • ακινητοποίηση του αγκώνα και του αντιβραχίου για 2 – 3 εβδομάδες.
  • φαρμακευτική αγωγή με αναλγητικά και μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη.
  • εφαρμογή πάγου ή θερμότητας

Μερικές φορές, ένας κινησιοθεραπευτής συμβάλλει στη θεραπεία, πιέζοντας τον τένοντα (εγκάρσια μάλαξη σε βάθος), για να «δια- λύσει» του κόμπους που έχουν δημιουργηθεί στο επίπεδο των μυών ή των οστών (συμφύσεις). Αυτή η μέθοδος μπορεί στιγμιαία να προκαλεί πόνο, είναι όμως αποτελεσματική για τη μείωση των καθημερινών πόνων.

Η θεραπεία με ειδικούς υπερήχους βοηθά αποτελεσματικά. Αυτά τα ηχητικά κύματα δημιουργούν μικροτραύματα που προωθούν τις φυσικές διεργασίες επούλωσης.

Η θεραπεία της έξω ή έσω επικονδυλίτιδας του αγκώνα είναι κατ’ αρχάς συντηρητική και συνίσταται σε μια σειρά μέτρων όπως παγοθεραπεία, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη-αναλγητικά, αποφυγή χρήσης των μυών που εμπλέκονται και κατάλληλη φυσικοθεραπεία. Οι τοπικές εγχύσεις κορτιζόνης μπορούν να έχουν άμεσο θεραπευτικό αποτέλεσμα, πρέπει ωστόσο να γίνονται με σωστή τεχνική και να αποφεύγεται η κατάχρησή τους.

Σε περιπτώσεις χρόνιας και υποτροπιάζουσας φλεγμονής προτιμάται η λύση της χειρουργικής επέμβασης. Αυτή συνίσταται σε μια μικρή τομή (διατομές ολίσθησης) στο σημείο έκφυσης των εκτεινόντων ή καμπτήρων μυών στην περιοχή του έξω ή έσω επικόνδυλου με αποτέλεσμα τοπική αποσυμπίεση που συνήθως μειώνει αισθητά τον πόνο και την ευαισθησία.

Η χειρουργική θεραπεία περιλαμβάνει:

  • αφαίρεση του ουλώδους ιστού από την μάζα του τένοντα των εκτεινόντων
  • απελευθέρωση της έκφυσης του τένοντα των εκτεινόντων

Η επέμβαση γίνεται συνήθως με περιοχική αναισθησία, στο τμήμα ημερήσιας νοσηλείας του νοσοκομείου.

του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D., medlabnews.gr

 

H επαναστατική σύνθεση του Kinisis Progen μπορεί να βοηθήσει τόσο στην πρόληψη όσο και στην αποθεραπεία του αγκώνα του τενίστα και του γκόλφερ. Η μοναδική του σύνθεση προσφέρει καλύτερη στήριξη και κίνηση της άρθρωσης μειώνοντας τους κραδασμούς καθώς:

  1. Εμπλουτίζει το αρθρικό υγρό (σύμπλεγμα θειϊκής χονδροϊτίνης με υαλουρονικό οξύ)
  2. Αυξάνει το πάχος και την ελαστικότητα του χόνδρου (βιοενεργά πεπτίδια κολλαγόνου)
  3. Ενισχύει τη μάζα και τη δύναμη (ουρσολικό οξύ) των μυών
  4. Προσφέρει αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη δράση (ουρσολικό οξύ και βιταμίνη C)